Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100,00 zł skarżący Z. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych w kwocie 100,00 zł. Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu nie zaznaczając zakresu złożonego wniosku.
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 roku referendarz sądowy zwolnił skarżącego od wpisu od skargi.
Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Z.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...].
W odpowiedzi na zarządzenie sędziego wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wydanego uzasadnienia w kwocie 100,00 zł pod rygorem przymusowego ściągnięcia, skarżący pismem z dnia 22 czerwca 2010 roku złożył wniosek o wyjaśnienie czy jako emeryt jest zobowiązany do uiszczenia takiej opłaty.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III zobowiązano skarżącego do wyjaśnienia, czy złożone przez niego pismo jest wnioskiem o prawo pomocy w dalszym zakresie tj. o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty w wysokości 100,00 zł czy też zażaleniem na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia tej opłaty.
Dnia 3 lipca 2010 roku Z. K. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy bez określenia jego zakresu.
We wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności, utrzymuje się z emerytury i mieszka gminnym mieszkaniu w B. Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2010 roku wnioskodawca został wezwany w terminie 7 dni od otrzymania pisma do wyjaśnienia w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy oraz wyjaśnienia w jakiej wysokości uzyskuje emeryturę, pod rygorem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy na podstawie dotychczas złożonych informacji.
Wnioskodawca osobiście odebrał list polecony ze wskazanym wyżej zarządzeniem (k. 64), ale nie uzupełnił złożonego wniosku we wskazanym zakresie.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Natomiast zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpoznawanej sprawie ze względu na brak informacji w jakim zakresie został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz ze względu na brak informacji o wysokości dochodów wnioskodawcy, został on wezwany do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Pomimo, że wnioskodawca osobiście odebrał list polecony, w którym zawarte było wezwanie do uzupełnienia wniosku, nie skorzystał on jednak z przysługującego prawa do wyjaśnienia na jego korzyść powstałych w sprawie wątpliwości. W tej sytuacji nie można przyznać wnioskodawcy prawa pomocy, gdyż nie zostało sprecyzowane jego żądanie w tym zakresie, a dodatkowo nie można dokonać jednoznacznej oceny jego aktualnej sytuacji majątkowej, która jest przesłanką uzyskania pomocy ze strony Skarbu Państwa.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/r. Talaga