Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T.J. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...], nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania W. J. z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w P. Pismem z dnia 31 marca 2009 roku T. J. złożył własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną oraz wniosek o przyznanie pełnomocnika i przesłanie urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, a następnie złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
We wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z trzema małoletnimi synami, córką, byłą konkubiną oraz dwoma braćmi. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, ani oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Oświadczył natomiast, że od ośmiu miesięcy przebywa w areszcie śledczym i nie posiada żadnych dochodów, ani renty i emerytury i nikt mu nie pomaga, a sam nie jest w stanie poradzić sobie ze sprawą prowadzoną przed sądem administracyjnym, gdyż nie dysponuje żadnymi środkami finansowanymi.
Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja wnioskodawcy jest rzeczywiście trudna. T.J. przebywa obecnie w areszcie śledczym i nie posiada stałego zatrudnienia, ani żadnych oszczędności i papierów wartościowych, ani majątku który mógłby zbyć. W tej sytuacji oznacza to, że niemożliwie jest poniesienie dodatkowych wydatków przez wnioskodawcę, a uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone. Tym samym należy uznać, że T.J. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/R. Talaga