Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 roku referendarz sądowy uwzględnił wniosek Skarżącego i przyznał mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości (k. 17-19 akt sądowych)
W dniu 28 kwietnia 2015 roku, w prawem przewidzianej formie, Skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, zażądał zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (k. 47-50 akt sądowych).
Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa – art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.).
W konsekwencji uznać należy, że Skarżący korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należało odmówić mu prawa pomocy w tym zakresie.
Aktualna pozostaje merytoryczna ocena żądania przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze środków uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej (doradczej i usługowej) w kwocie 532,00 zł miesięcznie. Wnioskodawca jest współwłaścicielem domu o powierzchni 90 m² oraz właścicielem działki o powierzchni 512 m². Wyjaśnił, że leczy się na oczy (przebył już cztery operacje), a jego miesięczne dochody są w całości wydatkowane na podatki, opłaty, telefon, gaz, prąd, środki higieny osobistej, lekarstwa i wyżywienie.
Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, akcji, udziałów, obligacji, ani innych papierów wartościowych oraz przedmiotów ruchomych o wartości przekraczającej 3000 euro.
Sytuacja majątkowa i rodzinna Skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na jakiekolwiek koszty postępowania sądowego, w tym wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.