Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 16 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Po 143/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek przewodniczący
WSA Barbara Koś WSA
Mirella Ławniczak sprawozdawca
st.sekr.sąd. Teresa Matuszewska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 16 listopada 2006 r.
Uczestnicy
przy udziale sprawy ze skargi Miasta P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2005r. nr [...] w przedmiocie opinii do projektu podziału nieruchomości

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę /-/M. Ławniczak /-/T.M. Geremek /-/B. Koś

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 roku Dyrektor Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego w P. wydał postanowienie o zaopiniowaniu wstępnym projektu podziału nieruchomości położonych w P. przy ulicy I. zapisanych w księgach wieczystych na rzecz L.H. i J. H., H. M., I. i K. P., Miasta P. W uzasadnieniu wskazano, że postępowanie administracyjne w sprawie podziału przedmiotowych nieruchomości zostało wszczęte z wniosku Zarządu Dróg Miejskich. Wobec braku wniosku współwłaścicieli działek postępowanie toczyło się z urzędu jako niezbędne dla realizacji celów publicznych. Po przeprowadzeniu tej części postępowania podziałowego organ uznał, że podział jest zgodny z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.

Na powyższą decyzję zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. złożyli właściciele nieruchomości.

Po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Dyrektora ZGiKM opiniującego pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości organ II instancji uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu pierwszoinstancyjnego. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w świetle art. 97 ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku "o gospodarce nieruchomościami" brak było podstaw do dokonania podziału z urzędu.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi z dnia [...] lutego 2005 roku, wniesionej przez Miasto P. reprezentowane przez Zastępcę Prezydenta Miasta P. Skarżący legitymację procesową wywiódł z okoliczności, iż był stroną postępowania administracyjnego o podział nieruchomości jako właściciel jednej z nieruchomości objętej proponowanym podziałem, nadto z okoliczności, iż gmina była inicjatorem postępowania o podział nieruchomości, a także organem wydającym postanowienie w I instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Postępowanie sadowoadministracyjne może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu, czyli – jak stanowią przepisy art. 50 ust. 1 i 2 ustawy "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "(Dz. U. z 2002r.Nr 153,poz 1270 ze zmianami) - na żądanie podmiotu, który ma w tym interes prawny, prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi.

Abstrahując od faktu, czy gmina jako właściciel jednej z nieruchomości podlegającej podziałowi winna w ogóle wykonywać funkcje organu administracji publicznej w tym postępowaniu – w pierwszym rzędzie rozpatrzyć należy dopuszczalność skargi, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W tym miejscu podkreślić należy, iż pozostałe, wskazane przez skarżącego w piśmie uzupełniającym z dnia [...] czerwca 2005 roku przesłanki legitymacji procesowej przemawiają za brakiem interesu prawnego wnoszącego skargę.

Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu. Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 roku "o gospodarce nieruchomościami" w art. 93 ust 4 wyznacza rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 par 2 pkt.3 Ustawy z dnia 14 czerwca 1969 roku Kodeks postępowania administracyjnego. Tym samym Zarząd Geodezji i Katastru Miejskiego reprezentuje interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Co oznacza- że Prezydent Miasta nie może jednocześnie występować w imieniu gminy jako strony w sprawie i jako organ rozpoznający sprawę.

W zakresie, jakim powierzono organowi właściwość do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do Sądu Administracyjnego.

Okoliczność, iż skarżący skargę zatytułował jako skargę Miasta P. nie przesądza jeszcze o posiadaniu interesu prawnego strony. Bowiem interes prawny strony wynikać musi z przepisów prawa materialnego, a w przedmiotowej skardze nie wskazano takowych podstaw.

Tym samym został ograniczony zakres uprawnień Miasta P. jako osoby prawnej i w niniejszym postępowaniu nie jest on uprawniony do reprezentowania interesu prawnego rozumianego jako interes osoby prawnej.

W przeciwnym bowiem wypadku-organ orzekający przekształciłby się w określonej fazie postępowania w podmiot kwestionujący w drodze skargi rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Przedmiot sprawy, a następnie skargi do sądu administracyjnego nie dotyczy praw gminy jako osoby prawnej. Skarżący w istocie rzeczy polemizuje z organem wyższego stopnia odnośnie podstaw merytorycznych zaskarżonego postanowienia i reprezentuje interes jednostki samorządu terytorialnego w formie właściwej dla organu prowadzącego postępowanie. Wystąpił więc przypadek wniesienia skargi przez organ pierwszej instancji na decyzję organu II instancji, co przesądza o stwierdzeniu niedopuszczalności skargi.

Wobec powyższego - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku " o postępowaniu przed sądami administracyjnymi " Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.

/-/M. Ławniczak /-/T.M. Geremek /-/B. Koś

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.