Uzasadnienie
W dniu 3.06.2013 r. do Burmistrza Miasta i Gminy Z wpłynęła deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości P P w Z wraz z wnioskiem o zmniejszenie opłaty za gospodarowanie odpadami. W imieniu właścicielki wystąpił jako pełnomocnik jej syn L P. Wniosek z deklaracją został przekazany według właściwości Związkowi Międzygminnemu, który w dniu 12.08.2013 r. dostarczył wnioskującemu potwierdzenie złożenia deklaracji. Nie odniesiono się do wniosku L P o zmniejszenie przedmiotowej opłaty.
W dniu 18.10.2013 r. do SKO w K wpłynęło zażalenie L P na niezałatwienie sprawy w zakresie wydania przez Burmistrza Miasta i Gminy Zdecyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Postanowieniem z dnia 25.11.2013 r. SKO w K uznało powyższe zażalenie za nieuzasadnione.
Pismem z dnia 17.12.2013 r. L P wniósł do WSA w Poznaniu skargę na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na mocy art. 3 § 2 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. - Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga do sądu administracyjnego przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Organ rozstrzyga sprawę poprzez wydanie postanowienia (uznającego zażalenie za zasadne lub niezasadne), lecz ten akt administracyjny nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 285). Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 kpa ma bowiem charakter wpadkowy (incydentalny), a postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 kpa nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego (zob. m. in. wyrok NSA z 07.02.2012 r., II OSK 2259/10, lex nr 1145577). Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa jest natomiast warunkiem formalnym do wniesienia skargi na bezczynność organu w danej sprawie (zob. A. Wróbel, komentarz do art. 37 kpa, lex 2014).
W niniejszej sprawie w dniu 18.10.2013 r. do SKO w K wpłynęło zażalenie L P na niezałatwienie sprawy w zakresie wydania przez Burmistrza Miasta i Gminy Z decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Postanowieniem z dnia 25.11.2013 r. SKO w K uznało powyższe zażalenie za nieuzasadnione.
Biorąc pod uwagę powyższe należało stwierdzić, że skarga na przedmiotowe postanowienie SKO w K z dnia 25.11.2013 r. była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, o czym Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p. p. s. a.