Uzasadnienie
Pismem z dnia 05 grudnia 2013 roku, doręczonym adresatowi w dniu 23 grudnia 2013 roku, skarżący M. P. został zobowiązany do uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 477 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 23 akt sądowych).
Skarżący uiścił wpis w dniu 31 grudnia 2013 roku, czyli w dniu następnym po upływie terminu na dokonanie czynności postępowania (k. 25 akt sądowych).
Pismem złożonym w biurze podawczym Sądu w dniu 15 stycznia 2014 roku (pismo opatrzone datą 10 stycznia 2014 roku) udział w postępowaniu zgłosił adwokat P. K., jako pełnomocnik z wyboru M. P. (k. 27 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę złożoną przez M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 roku Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o wypłacie odsetek od zwracanych należności celnych (k. 30-31 akt sądowych). Orzeczenie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 stycznia 2014 roku (k. 35 akt sądowych).
W dniu 07 lutego 2014 roku do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna, którą sporządził i wniósł w imieniu Skarżącego pełnomocnik adwokat P. K. Natomiast w dniu 06 lutego 2014 roku (k. 52 akt sądowych) Skarżący osobiście złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (pismo wpłynęło do Sądu w dniu 10 lutego 2014 roku, k. 45-48 akt sądowych).
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu Skarżący wyjaśnił, że uchybił terminowi do uiszczenia wpisu z przyczyn przez niego niezawinionych. W ostatnim dniu terminu na uiszczenie opłaty (30 grudnia 2013 roku) Skarżący otrzymał polecenie wyjazdu służbowego. Skarżący musiał wyjechać we wczesnych godzinach rannych, a powrócił wieczorem. Zgodnie z przedłożonym wydrukiem polecenia służbowego Skarżący rozpoczął podróż służbową w dniu 30 grudnia 2013 roku o godzinie 6.00 i zakończył w tym samym dniu o godzinie 23.30.
Wnioskodawca wyjaśnił, że nie spodziewał się, że w dniu 30 grudnia 2013 roku będzie musiał odbyć podróż służbową. Potrzeba wyjazdu wyniknęła nagle. Polecenie zostało wydane w dniu 30 grudnia 2013 roku bez wcześniejszego uprzedzenia. Skarżący nie miał możliwości uiszczenia opłaty w czasie całej podróży. Opłata została wniesiona niezwłocznie po powrocie, czyli w dniu 31 grudnia 2013 roku.
W ocenie Skarżącego termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu został dochowany. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 stycznia 2014 roku, a przed wskazaną datą Skarżący nie miał możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż do dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi nie mógł wiedzieć o wskazanym rozstrzygnięciu sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek podlega odrzuceniu jako spóźniony.
Argumentacja przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu wskazuje jednoznacznie, że termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 31 grudnia 2013 roku. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu z dnia 06 lutego 2014 roku został złożony z około miesięcznym opóźnieniem.
Wskazać przy tym należy, że odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania (porównaj postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2010 roku, sygn. akt I OZ 769/10, Lex nr 742027).
Skarżący błędnie przyjmuje, że bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, w okolicznościach niniejszej sprawy, należy liczyć od daty doręczenia stronie odpisu postanowienia sądu o odrzuceniu skargi.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu – art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.).
Przyczyna uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu od skargi ustała z chwilą zakończenia podróży służbowej, a więc najpóźniej z dniem 31 grudnia 2013 roku, czyli z chwilą uiszczenia należnej opłaty.
Powzięcie informacji o wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi pozostaje bez związku z przyczynami uchybienia terminowi do uiszczenia opłaty. Z argumentacji wniosku jednoznacznie wynika, że Skarżący wiedział o uchybieniu terminowi do uiszczenia opłaty już w dniu 31 grudnia 2013 roku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 87 §1 oraz art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.