Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2014 roku, sygn. akt II FZ 1011/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. i P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmawiające zwolnienia skarżących od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu podkreślono, że wnioskodawcy uchylili się od wyjaśnienia istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia kwestii przyznania prawa pomocy pomimo, że w toku postępowania na nakładany był na nich obowiązek uzupełnienia oświadczeń majątkowych (k. 33 akt sądowych). W szczególności nie przedłożyli wyciągów z rachunków bankowych dokumentujących obroty na kontach bieżących, kredytowych, pożyczkowych oraz leasingowych. Nie udokumentowali też mimo wezwania wysokości środków pieniężnych przejętych lub przekazanych organom egzekucyjnym od stycznia 2013 roku, ani nie ujawnili wysokości dopłat otrzymanych z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do prowadzonej działalności rolniczej. Ponadto uchylili się od przekazania pełnych informacji dotyczących spółka A w miejscu ich zamieszkania.
Dnia 16 stycznia 2015 roku M. B. i P. B. po raz kolejny złożyli wypełnione na urzędowym formularzu PPF wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z zawartych w nich informacji wynika, że P. i M. B. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. W małżeństwie obowiązuje ustrój wspólności majątkowej. Dochód miesięczny brutto rodziny to [...] zł (umowa o pracę wnioskodawcy). Wnioskodawca posiada grunty rolne o pow. [...] ha i spłaca swoje zobowiązania finansowe w wysokości około [...] zł z dochodów z dzierżawy budynków, w których wcześniej prowadził działalność gospodarczą.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2012 roku, poz. 270), dalej jako P.p.s.a.
Rozpoznając wnioski o przyznanie prawa pomocy złożone przez M. i P. B. należy stwierdzić, że składając ponowne żądania zwolnienia od kosztów sądowych nie usunęli oni wątpliwości, jakie budziły już wcześniej przez nich złożone oświadczenia majątkowe. W aktualnie przedłożonych formularzach wniosków o przyznanie prawa pomocy zawarli oni te same informacje co poprzednio, ale nie złożyli oświadczeń w kwestiach, które stały się powodem pierwotnej odmowy przyznania im prawa pomocy. Kolejne oświadczenia majątkowe wnioskodawców o takiej samej treści, kolejny raz niewyczerpujące reguły dokładnego oświadczenia o stanie rodziny, majątku i dochodach, niezawierające ponadto jakichkolwiek informacji o pogarszającej się sytuacji finansowej, majątkowej lub osobistej wnioskodawców, prowadzą do wniosku, że wnioskodawcy nadal uchylają się od przedstawienia swoich rzeczywistych zdolności płatniczych.
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawcy ponad wszelką wątpliwość mają świadomość braków składanych oświadczeń majątkowych. Ze względu na wielokrotne wezwania do uzupełnienia wniosków o prawo pomocy, wiedzieli o potrzebie dokładnego wyjaśnienia sytuacji majątkowej swojej oraz osób pozostających we spójnym gospodarstwie domowym. Naczelny Sąd Administracyjny już wielokrotnie, tak jak w niniejszej sprawie, oddalał z powyższych względów zażalenia wnioskodawców (skarżących) wnoszone na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy. Mimo to wnioskodawcy nie przedstawili swojej aktualnej sytuacji w jakiej się znajdują. W tych okolicznościach nie może być wątpliwości co do tego, że wnioskodawcy świadomie uchylają się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego. Bez ponownego wezwania do uzupełnienia wniosków o przyznanie prawa pomocy, należy zatem stwierdzić, że uniemożliwiają oni ustalenie stanu faktycznego, co do ich zdolności poniesienia kosztów niniejszego postępowania, tamując tym samym możliwość przyznania im prawa pomocy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.