Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jako że skarżący jest prezesem zarządu w dwóch spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością i jest zmuszony do przemieszczania się za pomocą samochodu do wielu miejsc, zarówno na terenie kraju, jak i za granicą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek, do których ustawa zalicza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z kolei o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Wskazać przy tym należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania istnienia konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 595/10, CBOSA).
W niniejszej sprawie uznać trzeba, że argumentacja zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie daje postaw do przyjęcia, że w sprawie tej zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania względem niego trudnych do odwrócenia skutków.
W pierwszej kolejności podniesienia jednakże wymaga, że skarżący kierując do tut. Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy nie sprecyzował nawet z wyrządzeniem jakiej konkretnie "znacznej szkody" wiąże on wykonanie tejże decyzji. Nie jest przez to dla Sądu jasne czy w ocenie skarżącego na ów szkodę narażony jest on osobiście, jako osoba pełniąca funkcyjne stanowiska w dwóch spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, czy też te spółki, które skarżący jako prezes zarządu reprezentuje. Bezsprzecznie wykonanie skarżonej decyzji powoduje dolegliwość w postaci braku możliwości po stronie skarżącego osobistego prowadzenia pojazdów mechanicznych. Jednakże sam ten skutek, jako normalne następstwo rzeczonej decyzji, nie może być poczytywany w kategorii niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący dążąc do wykazania tych ostatnich winien zatem sprecyzować o jaką "znaczą szkodę" bądź ewentualnie o jakie "trudne do odwrócenia skutki" chodzi.
Ponadto, powołana przez skarżącego argumentacja jest bardzo ogólnikowa. Zdaniem Sądu pełnienie funkcji prezesa w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie jest jednoznaczne z koniecznością osobistego prowadzenia pojazdów mechanicznych. Skarżący nie wskazał natomiast, żadnych konkretnych okoliczności, które by to uprawdopodobniały i z których wynikałaby np. konieczność osobistego nawiązywania i utrzymywania kontaktów handlowych z podmiotami położonymi w różnych częściach kraju lub za granicą. Skarżący nie wskazał nadto ani w żaden sposób nie uprawdopodobnił, aby przy wykonywaniu powyższych czynności nie mógł korzystać z pomocy osób trzecich lub z komunikacji zastępczej. Tymczasem, w ocenie Sądu wyłącznie przy takim założeniu można będzie mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - w konsekwencji wykonania skarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.