Uzasadnienie
Burmistrz G. decyzją z dnia... czerwca 2013 r., nr..., wydaną na podstawie art.207 §1 w zw. z art. 21 §1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej, art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) zwanej dalej: u.p.o.l., określił H. spółce jawnej w G. wysokość podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie... zł.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że spółka w dniu... maja 2013 r. złożyła deklarację na podatek od nieruchomości za 2013 r. wraz z załącznikiem ZN-1, w której, jako rodzaj własności, wskazano posiadacza samoistnego. W deklaracji wykazano do opodatkowania grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni 1.546 m² oraz budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 627 m². W załączniku ZN-1 o przedmiotach zwolnionych, wykazano budynek o powierzchni użytkowej 427,39 m², jako zwolniony na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G.... z dnia 6 lutego 2004 r. Uchwała ta zwalnia z podatku od nieruchomości nowo pobudowane budynki, stanowiące własność przedsiębiorcy, służące do prowadzenia działalności produkcyjnej lub usługowej. Jak wskazał dalej organ, spółka nie jest właścicielem nieruchomości, jest posiadaczem samoistnym i dlatego nie może korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości.
Niezbędną przesłanką do zwolnienia jest tytuł własności wobec nowo pobudowanych budynków. W związku z tym organ podkreślił, że nie istnieje możliwość skorzystania przez stronę ze zwolnienia na podstawie § 1 wskazanej wyżej uchwały, bowiem spółka, jako przedsiębiorca, nie była właścicielem budynków służących do prowadzenia działalności produkcyjnej i usługowej. W związku z tym, budynki związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 427,39 m² opodatkowano stawką 19,71 zł za m², która obowiązywała w 2013 r.
Spółka wniosła odwołanie od wskazanej wyżej decyzji w części określającej podatek od nieruchomości od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni... m² w wysokości..., zarzucając naruszenie: art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1a i art. 191 Ordynacji podatkowej – poprzez dokonanie oceny okoliczności sprawy w oparciu o niepełny materiał dowodowy; art. 121 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej – poprzez zignorowanie dowodów korzystnych dla strony; art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z § 4 Ordynacji podatkowej – poprzez niewskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione; art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych – poprzez jego błędną interpretację; § 1 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w G.... z dnia... lutego 2004 r. – przez jego niezastosowanie.
Zdaniem strony, organ niezasadnie uznał, że prowadzona przez spółkę działalność nie została wymieniona expressis verbis w powyższej uchwale, gdy tymczasem prowadzona działalność gospodarcza skarżącej mieści się w szeroko pojętej definicji usług.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia... września 2013r., nr..., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że na gruncie § 1 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w G.... z dnia... lutego 2004 r. niezbędną przesłanką zwolnienia z podatku od nieruchomości jest tytuł własności wobec nowo pobudowanych budynków, bowiem przepis ten wprost stanowi, że budynki muszą stanowić własność przedsiębiorcy, a ponadto służyć do prowadzenia działalności produkcyjnej lub usługowej. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z księgi wieczystej KW... oraz danych z ewidencji gruntów, stanowiąca przedmiot opodatkowania nieruchomość gruntowa stanowi współwłasność osób fizycznych.... Opodatkowane budynki o powierzchni 427,39 m² nie stanowią odrębnego przedmiotu własności, a więc stanowią cześć składową nieruchomości gruntowej zapisanej w KW.... Nie istnieje więc możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego na podstawie przepisu § 1 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w G.... z dnia... lutego 2004 r., bowiem spółka, jako przedsiębiorca, nie jest właścicielem budynków służących do prowadzenia działalności produkcyjnej lub usługowej, a co za tym idzie – nie istnieją przesłanki do zwolnienia.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, Kolegium stwierdziło, że kwestia rodzaju prowadzonej działalności nie była wskazywana, jako przyczyna rozstrzygnięcia w sprawie. Według organu, działalność handlowa nie jest jednak tożsama z działalnością usługową, w szczególności w rozumieniu przepisów wspomnianej uchwały Rady Miejskiej z dnia...lutego 2004 r.
H. spółka jawna wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji, zarzuciła naruszenie:
- - art. 122 w zw. z art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1a i art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez dokonanie oceny okoliczności sprawy w oparciu o niepełny materiał dowodowy;
- - art. 121 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, poprzez zignorowanie dowodów korzystnych dla strony;
- - art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez jego błędną interpretację i naruszenie;
- - § 1 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w G.... z dnia... lutego 2004 r., przez błędną interpretację i niezastosowanie..
W uzasadnieniu spółka wskazała, że zgodnie z zasadami prawa cywilnego budynki i budowle, choć wzniesione przez inną osobę, są własnością właściciela gruntu. Ten jednak, kto wybudował taką budowlę (budynek) i go użytkuje na potrzeby własnej działalności gospodarczej, zalicza ją do środków trwałych i dokonuje jej amortyzacji na takich samych zasadach, jakie dotyczą własnych budowli (budynków) podatnika. Wybudowany na obcym terenie budynek nie jest inwestycją w obcych środkach trwałych. Wskazano również, że w przedmiotowym budynku skarżąca nie prowadzi działalności handlowej, lecz świadczyła w 2013 r. usługi najmu na rzecz wskazanych w skardze podmiotów.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Kolegium wskazało również, że wywody skargi dotyczące użytkowania przez spółkę wybudowanego budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej, zaliczania do środków trwałych i dokonywania amortyzacji, nie maja wpływu na istniejące stosunki własnościowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia... września 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza G. z dnia... czerwca 2013 r., którą organ określił spółce jawnej H. w G. wysokość podatku od nieruchomości za 2013 r.
Spór pomiędzy stronami dotyczy zasadności opodatkowania budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni użytkowej 427,39 m². Zdaniem strony skarżącej, wskazane w załączniku ZN-1 do deklaracji budynki w badanym okresie podlegały zwolnieniu od opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G.... z dnia... lutego 2004 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości na terenie gminy G. Zdaniem organów, zgodnie z ww. uchwałą Rady Miejskiej w G.XX/154/2004 z dnia... lutego 2004 r. skarżąca nie spełniła wymogów warunkujących zwolnienie w analizowanym okresie spod opodatkowania podatkiem od nieruchomości, z tego powodu, że wykazane w deklaracji budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej nie stanowiły jej własności.
W toku postępowania podatkowego organy podatkowe ustaliły na podstawie postanowień księgi wieczystej KW..., prowadzonej przez Sąd Rejonowy w L....Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w..., oraz danych z ewidencji gruntów, że nieruchomość gruntowa oznaczona ewidencyjnie numerami działek:..., położona w..., stanowi współwłasność osób fizycznych:.... Jak wynika z tych dokumentów, opodatkowany budynek o powierzchni 427,39 m² nie stanowi odrębnego przedmiotu własności, nie jest więc nieruchomością budynkową w rozumieniu art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, a zatem stanowi część składową nieruchomości gruntowej zapisanej w KW.....
W myśl przepisu § 1 ust. 1 uchwały Rady Miejskiej w G.... z dnia... lutego 2004 r., zwalnia się z podatku od nieruchomości nowo pobudowane budynki stanowiące własność przedsiębiorcy służące do prowadzenia działalności produkcyjnej lub usługowej. Okres zwolnienia wynosi 5 lat od dnia uzyskania zwolnienia. Z literalnego brzmienia wskazanego przepisu uchwały wynika, że przesłankami zastosowania przedmiotowego zwolnienia od opodatkowania podatkiem od nieruchomości są: istnienie prawa własności przedsiębiorcy do określonej nieruchomości oraz funkcjonalne związanie tej nieruchomości z prowadzoną przez tego przedsiębiorcę działalnością produkcyjną lub usługową.
Z ustaleń poczynionych przez organy w toku postępowania podatkowego wynika, że spółka jawna H. w badanym okresie nie była właścicielem spornej nieruchomości budynkowej. Nieruchomość ta nie stanowiła odrębnego od gruntu przedmiotu własności. Jako część składowa nieruchomości gruntowej oznaczonej ewidencyjnie numerami działek:... położonej w... przy ulicy..., stanowiła w 2012 r. współwłasność osób fizycznych:....
Skarżąca spółka zarzuciła, że w pewnych warunkach nieruchomości wzniesione na cudzym gruncie nie są związane z własnością gruntu, wskazując, jako przykład obiekty wybudowane na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste. Należy zatem wskazać, że regulacja zawarta w art. 48 k.c. z której wynika, że do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania, stanowi zasadę, od której przewidziane są ustawowe wyjątki. Chodzi w szczególności o odrębną własność budynków lub lokali, a także urządzeń znajdujących się na gruncie. Tak więc właścicielem budynków i urządzeń na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste jest użytkownik wieczysty (art. 235 § 1).
Z kolei w razie oddania w użytkowanie (zwykłe) gruntów Skarbu Państwa rolniczej spółdzielni produkcyjnej może ona stać się właścicielem zastanych na gruncie budynków i innych urządzeń, zaś co do zasady jest właścicielem takich naniesień własnych (art. 272). Okoliczności podnoszone w skardze, związane z zaliczaniem przez przedsiębiorcę nieruchomości do środków trwałych i dokonywanie jej amortyzacji na takich samych zasadach, jakie dotyczą budynków stanowiących przedmiot prawa własności podatnika, nie należą do kategorii wyjątków, o których stanowi art. 48 k.c
Prawidłowo zatem organy podatkowe przyjęły, że brak jest możliwości zastosowania wobec podatnika zwolnienia podatkowego na podstawie § 1 ust. 1 uchwały Rady Miejskiej w G.... z dnia... lutego 2004 r., bowiem spółka, jako przedsiębiorca nie jest właścicielem budynków służących do prowadzenia działalności gospodarczej.
Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego braku przeprowadzenia przez organy podatkowe postępowania wyjaśniającego dotyczącego faktycznego rodzaju prowadzonej przez spółkę działalności, należy zauważyć, co wynika z treści zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, że z uwagi na to, że opodatkowane budynki o powierzchni... m nie stanowiły własności przedsiębiorcy, kwestia rodzaju prowadzonej przez spółkę działalności nie była wskazana, jako przyczyna rozstrzygnięcia w sprawie.
W świetle powyższego, Sąd stwierdził, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej, organy podatkowe wyczerpująco zebrały materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Organy dopuściły, jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej). W konsekwencji zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był kompletny dla ustalenia istotnych w sprawie okoliczności faktycznych oraz został oceniony z zachowaniem reguł wynikających z art. 191 Ordynacji podatkowej.
Z powyższych względów, Sad stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, wobec czego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oddalił skargę.