Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził niedopuszczalność odwołania M. L. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z [...] listopada 2020 r. o stwierdzeniu powstania obowiązku D. sp. j. w S. zapłaty opłaty paliwowej za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2016 r. w podanej w tej decyzji wysokości.
Jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia powołano art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540), dalej: "o.p.".
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przedstawiono następujące uzasadnienie faktyczne i prawne.
Postanowieniem z [...] września 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego P. wszczął wobec D. sp. j. w S. postępowanie w sprawie określenia należnej kwoty opłaty paliwowej od stycznia do listopada 2016 r.
Decyzją z [...] listopada 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego P. stwierdził powstanie obowiązku D. sp. j. w S. zapłaty opłaty paliwowej i określił jej wysokość za okres od stycznia do listopada 2016 r. w kwotach wymienionych w decyzji.
Decyzję doręczono stronie [...] listopada 2020 r.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła D. sp. j. w S..
Niedopuszczalność odwołania wynika z niewejścia decyzji organu pierwszej instancji do obrotu prawnego, gdyż stronie nie doręczono nie tylko postanowienia o wszczęciu postępowania z [...] września 2020 r., ale i decyzji organu pierwszej instancji z [...] listopada 2020 r. Niedoręczenie wynika z tego, że oznaczony w tych aktach jako strona podmiot (tj. D. sp. j. w S.) ówcześnie już nie istniał, gdyż [...] maja 2020 r. wykreślono go z Krajowego Rejestru Sądowego (wykreślenie uprawomocniło się [...] czerwca 2020 r.). Rozwiązanie spółki jawnej następuje z chwilą wykreślenia jej z rejestru (art. 84 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych; Dz. U. z 2019 r., poz. 505 ze zm.; dalej: "K.s.h."). W dniu wydania decyzji ([...] listopada 2020 r.) strona już zatem nie istniała, więc postępowanie w sprawie stwierdzenia powstania obowiązku zapłaty paliwowej nie zostało skutecznie wszczęte, a wydana decyzja nie została doręczona stronie i nie weszła do obrotu prawnego. Nie zaczął zatem biec termin do wniesienia odwołania i jednocześnie brak decyzji, od której można wnieść odwołanie.
Określenie zobowiązania podatkowego ciążącego na rozwiązanej spółce jawnej może nastąpić tylko w ramach decyzji wydanej przeciwko byłym wspólnikom spółki jawnej w trybie art. 115 o.p. orzekającej o odpowiedzialności wspólników spółki za jej zobowiązania.
Skarżący wniósł skargę na postanowienie organu odwoławczego zarzucając, że wydano je z rażącym naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:
- - art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 o.p. przez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania od dokumentu, który jako decyzja został skierowany do podmiotu nieistniejącego, przy czym również postanowienie o wszczęciu postępowania zostało skierowane do podmiotu nieistniejącego, co stwarza niepewność co do sytuacji prawnej byłych wspólników spółki jawnej;
- - niewskazanie, że organ pierwszej instancji rażąco naruszył prawo czy dokonał jakichkolwiek uchybień.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania (art. 228 § 1 pkt 1 o.p.). Może ono wynikać z przyczyn podmiotowych albo przedmiotowych. Do tych pierwszych należy wniesienie odwołania przez osobę, do której nie skierowano decyzji.
Organ odwoławczy błędnie uznał, że odwołanie wniosła D. sp. j. w S.. Mimo bowiem wskazania w odwołaniu, że wnosi je ta spółka, z akt wynika, że w istocie odwołanie wniósł M. L., który udzielił K. G. pełnomocnictwa do jego wniesienia, wskazując jednocześnie w odwołaniu, że D. sp. j. w S. już nie istnieje.
Błędne uznanie, że odwołanie wniosła ta spółka, nie ma jednak wpływu na wynik sprawy, gdyż uznanie, że odwołanie wniósł M. L. również skutkuje stwierdzeniem jego niedopuszczalności, ponieważ środka zaskarżenia nie może skutecznie wnieść podmiot, do którego nie skierowano decyzji organu pierwszej instancji. Odwołanie może bowiem wnieść jedynie strona (art. 220 § 1 o.p.). Stronę definiuje art. 133 o.p. Stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca prawny, a także osoba trzecia, o której mowa w art. 110-117c, która z uwagi na swój interes prawny żąda czynności organu podatkowego, do której czynność organu podatkowego się odnosi lub której interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy (art. 133 § 1 o.p.). Na skarżącego M. L. nie przeniesiono odpowiedzialności za zobowiązania spółki w trybie art. 115 § 4 i 5 o.p. Skoro wnoszący odwołanie M. L. nie był stroną, jego odwołanie jest niedopuszczalne. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu.
Sąd wskazuje jednocześnie, że organ pierwszej instancji błędnie wszczął postępowanie i wydał decyzję wobec podmiotu już nieistniejącego. Zasadnie w zaskarżonym postanowieniu wskazano, że oznaczony w postanowieniu o wszczęciu postępowania i w decyzji jako strona podmiot (tj. D. sp. j. w S.) ówcześnie już nie istniał, gdyż [...] maja 2020 r. wykreślono go z Krajowego Rejestru Sądowego (wykreślenie uprawomocniło się [...] czerwca 2020 r.). Rozwiązanie spółki jawnej następuje zaś z chwilą wykreślenia jej z rejestru (art. 84 § 2 K.s.h.). W dniu wydania decyzji ([...] listopada 2020 r.) strona już zatem nie istniała. Decyzja została zatem skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie (art. 247 § 1 pkt 5 o.p.).
Jako że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329).