Uzasadnienie
Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn została doręczona w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) na adres skarżącego w dniu 7 lutego 2013 r. (k. 42 akt podatkowych).
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję skarżący złożył w dniu 16 października 2013 r. (k. 7 akt sądowych sprawy).
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Orzeczenie to z dniem 19 grudnia 2013 r. zyskało walor prawomocności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W przedmiotowej sprawie ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 11 marca 2013 r. (poniedziałek). Skarga została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 18 października 2013 r. Z powyższego wynika zatem, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej skutecznego wniesienia. Przy tym wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został odrzucony prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 4 grudnia 2013 r.
Wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu skutkuje jej odrzuceniem.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.