Uzasadnienie
W dniu 2 lutego 2009 r. skarżący wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od stycznia do listopada 2003r.
Zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego została doręczona skarżącemu dnia 23 grudnia 2008r. (k. 567 akt adm.) Przewidywany ustawą termin do wniesienia skargi upłynął więc dnia 22 stycznia 2009r., tj. trzydzieści dni od dnia doręczenia pełnomocnikowi decyzji w sprawie – art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Z woli ustawodawcy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (o czym skarżący został pouczony), organ zaś, za pośrednictwem którego skargę wniesiono, ma obowiązek przekazać ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, co reguluje przepis art. 54 § 1 i 2 wskazanej ustawy.
Skarżący, wbrew treści pouczenia zawartego w doręczonym rozstrzygnięciu, skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 2 lutego 2009r. tj. w dniu nadania skargi na Poczcie (k. 4 – akt sądowych).
Skoro zatem skarga nie została złożona w terminie i brak jest wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, należało orzec na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) jak sentencji postanowienia.
/-/ W. Długaszewska
D.W.d