Uzasadnienie
Skarżący M. F. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 294.021zł.
Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Na ich utrzymaniu pozostaje małoletni syn. Wnioskodawca jest zobowiązany do świadczeń alimentacyjnych na drugie dziecko w wysokości 600zł miesięcznie. Miesięczne koszty utrzymania koniecznego Wnioskodawca określił na około 1750zł (150zł – energia elektryczna, 600 – gaz, 450zł – czynsz, 350zł – przedszkole, 200zł – koszty leczenia).
Łączny miesięczny dochód brutto rodziny wynosi około 5.300zł (3.500zł brutto – umowa o pracę Wnioskodawcy, 1.300zł netto – umowa o pracę żony wnioskodawcy). Z wynagrodzenia wnioskodawcy prowadzona jest egzekucja należności określonych zaskarżoną decyzją. Ani Wnioskodawca, ani jego żona, nie posiadają nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych przedmiotów powyżej 3000 euro.
Sytuacja majątkowa i rodzinna Wnioskodawcy uzasadnia stanowisko, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe. Skarżący wykazał, że kwota dochodu pozostawiona do dyspozycji jego rodziny (1500zł brutto wolne od egzekucji oraz 1.300zł netto wynagrodzenia małżonki), nie przewyższa kosztów utrzymania koniecznego dla trzyosobowej rodziny oraz świadczeń alimentacyjnych.
Mając na względzie wyżej wskazane okoliczności uznać należało, że odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Podkreślić także należy, że Skarżący we własnym zakresie ponosi koszty postępowania obejmujące wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.