Uzasadnienie
Dyrektor OR ARiMR decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR z dnia [...] r. w sprawie odmowy przyznania X płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach PROW [...] o które ubiegał się we wniosku o przyznanie płatności na rok [...].
Odmawiając przyznania rolnikowi płatności w uzasadnieniu decyzji Kierownik BP ARiMR wskazał, że w dniu [...] r. strona wystąpiła o przyznanie płatności na rok [...] wraz z deklaracją rolno- środowiskowo- klimatyczną (PROW [...]). Zadeklarowała rozpoczęcie realizacji działania jednocześnie nie dotrzymując aktywnego zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach PROW [...] w ramach pakietu 1.1 Rolnictwo zrównoważone rozpoczętego w [...] roku na pow. [...] ha. Organ nie znalazł podstaw do przyznania przedmiotowej płatności bowiem beneficjent nie zakończył realizacji rozpoczętego w [...] roku programu rolnośrodowiskowego.
W odwołaniu beneficjent powołał się na pismo kierowane do organu, w którym informował o błędnym wypełnieniu wniosku bowiem zamiast zakreślić właściwe pole dotyczące zobowiązania rolnośrodowiskowego PROW [...] zakreślone zostało pole dotyczące deklaracji w ramach PROW [...].
Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania strony stwierdził, że decyzje o płatności organ I instancji wydaje w oparciu o dane podmiotowe i przedmiotowe wskazane przez producenta rolnego w danym wniosku. Strona zaznaczyła we wniosku, że ubiega się o płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną w ramach PROW. [...] Dopiero w okresie późniejszym strona poinformowała organ, że była to omyłka, gdyż należało zaznaczyć płatność rolno-środowiskową PROW [...]. Zdaniem organu II instancji to wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za dane podane we wniosku na sformalizowanym formularzu. Wniosek był składany za pośrednictwem poczty i dlatego pracownik organu nie miał obowiązku poinformowania strony o niezakończonym zobowiązaniu. Organ wskazał ponadto, że strona ma możliwość dokonania zmiany do wniosku, a uzupełnienie wniosku w terminie od [...] r. do [...] r. skutkuje zmniejszeniem płatności do powierzchni w zakresie składanych uzupełnień. W przedmiotowej sprawie nie doszło do oczywistej omyłki, a jej poprawienie nie może prowadzić do wytworzenia nowej treści oświadczenia woli.
W skardze do WSA w Poznaniu strona wniosła o uchylenie decyzji obu instancji, zarzucając naruszenie art. 59 ust. 6 rozporządzenia UE nr 1306 z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez nieuznanie oczywistego błędu i nieuwzględnienie korekty dokonanej przez skarżącego w zakresie błędnego wskazania płatności PROW [...]zamiast płatności w ramach realizowanego zobowiązania PROW [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności na rok [...]i zakreślił krzyżykiem pole dotyczące płatności rolno- środowiskowo- klimatycznej (PROW [...]) przez co organ przyjął, że płatność ta nie należy się rolnikowi, albowiem realizuje on od [...] roku zobowiązanie w ramach programu PROW [...] i nie zakończył on jego realizacji.
Organ podał, że § 35 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowisko-klimatyczne" (Dz. U. z 2015 r., poz. 415, ze zm.) stanowi, iż rolnikowi, który od 15 marca 2014 r. realizuje zobowiązanie rolnośrodowiskowe może zostać przyznana płatność rolno-środowisko-klimatyczna, jeżeli od dnia 15 marca 2015 r. kontynuuje podjęte zobowiązanie jako zobowiązanie rolno-środowisko-klimatyczne w ramach pakietu 1.1 Rolnictwo zrównoważone- w przypadku, gdy dotychczas realizował zobowiązanie rolnośrodowiskowe w ramach pakietu 1.1 Rolnictwo zrównoważone. Według organu nie było takiej sytuacji w przedmiotowej sprawie, gdyż skarżący swoje zobowiązanie realizuje od [...] r. a nie od [...] r.
Organ uznał, że jest związany danymi we wniosku i to wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za wypełnienie formularza, albowiem złożył oświadczenie o znajomości zasad wypełniania wniosku. Zdaniem organu ustawodawca przewidział możliwość korygowania błędów w dowolnym momencie z tym, że dotyczy to błędów oczywistych. Podając jako podstawę prawną przepis art. 59 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306 organ uznał, ze przepis ten w omawianej sprawie nie ma zastosowania bowiem nie doszło do oczywistej omyłki pisarskiej czy oczywistego błędu.
W ocenie Sądu stanowisko organu jest nieprawidłowe i niezgodne z przepisami prawa.
Bezsporne w sprawie jest to, że skarżący zamiast pola dotyczącego płatności PROW [...] zaznaczył pole dotyczące płatności PROW [...]. Także poza sporem pozostaje i to, że skarżący od [...] roku nadal realizuje podjęte [...]- letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Organ też powołuje się na tę okoliczność, że skarżący w toku postępowania zainicjowanego przedmiotowym wnioskiem o płatność zwrócił się do organu z informacją o popełnionym błędzie wskazując, że realizuje on zobowiązanie od[...] r. i jego zamiarem było zakreślenie pola PROW [...].
Mimo tego, że rolnik sam zwrócił się do organu z informacją o popełnionym przy wypełnianiu formularza błędzie, organ nie wezwał go do złożenia stosownych wyjaśnień w tym zakresie. Poprzestał na stwierdzeniu, że pierwotne zakreślenie pola przy PROW[...] stanowi o rzeczywistym oświadczeniu woli strony. Organ nie twierdził, że doszło do zmian w realizacji przyjętego przez rolnika zobowiązania [...]letniego, zatem nie ma tu zastosowania sytuacja podana w uzasadnieniu skarżonej decyzji a dotycząca wywodów odnośnie zmiany wniosku. Organ w swoim uzasadnieniu podaje, że przy kwalifikowaniu błędu oczywistego (bo tylko taki może być w dowolnym czasie korygowany), ważnym jest fakt, aby właściwa władza była przekonana, że błąd był rzeczywisty tzn. że rolnik działał w dobrej wierze bowiem nie można dopuścić do jakichkolwiek nieuczciwości i defraudacji, a obowiązek przekonania władzy właściwej o popełnieniu błędu oczywistego spoczywa na rolniku. W tym względzie organ odwoławczy oparł się na przepisie unijnym. Zdaniem organu w omawianej sprawie nie ma mowa o błędzie oczywistym jak i oczywistej pomyłce.
Zdaniem Sądu organ zbyt arbitralnie uznał, że nie wystąpił błąd oczywisty w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i rady (UE) Nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2798, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008- Dz Urz UE L 347/549.
Skoro skarżący był w trakcie realizacji podjętego w[...] roku programu [...] -letniego i w jego trakcie składał wniosek to musiało wzbudzić wątpliwości po stronie organu. W takiej sytuacji należało niewątpliwie wezwać stronę do złożenia stosowanych wyjaśnień, w zakresie tego, jakiego rodzaju płatności miał dotyczyć składany przez rolnika wniosek. Sam rolnik wnosił o sprostowanie swojego wniosku w tym zakresie, a zatem organ nie może utrzymywać, że działał on w złej wierze.
Zdaniem Sądu twierdzenie organu o prawidłowej treści oświadczenia woli zawartej we wniosku było zbyt arbitralne i niezgodne ze stanowiskiem samej strony.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie zobowiązany do dokonania uzupełniającego postępowania dowodowego w kwestii ustaleń, jakiej płatności dotyczył przedmiotowy wniosek.
W rezultacie powyższego Sąd działając na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. c ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił decyzję organu II i I instancji.
O zwrocie kosztów skarżącemu orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.