Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 993 z póź zm.) – po rozpoznaniu odwołania M. M., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] odmawiającą wymeldowania K. i T. P. z pobytu stałego w lokalu mieszkalnym położonym w K. przy ul. [...].
Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła M. M. reprezentowana przez radcę prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Przedmiotem niniejszej skargi jest zbadanie legalności decyzji Wojewody utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą wymeldowania K. i T. P. z pobytu stałego w lokalu mieszkalnym położonym w K. przy ul. [...]. Zatem przedmiotowa skarga dotyczy sprawy z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych. Zgodnie z ust. 3 § 2 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych – 100 zł. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie skarga winna zostać opłacona opłatą stałą w kwocie – 100 zł. Z uwagi jednak, iż skarżąca działa przez profesjonalnego pełnomocnika, to zgodnie z powołanym powyżej art. 221 p.p.s.a., niniejsza skarga wniesiona przez radcę prawnego do Sądu powinna być należycie opłacona – opłatą stałą w kwocie 100 zł. Jednak w aktach sądowych niniejszej sprawy nie ma dowodu uiszczenia opłaty stałej od skargi.
Wobec nieopłacenia opłatą stałą skargi wniesionej przez radcę prawnego, należało zastosować rygor przewidziany w art. 221 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji postanowienia.
/-/ Marzenna Kosewska
T.M.d