Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 roku referendarz sądowy zwolnił G. W. od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 20 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddali skargę G. W. Pismem z dnia 20 stycznia 2015 roku G. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego L.G.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku wynika, że wnioskodawczyni jest wdową i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z niepełnoletnią córką i niepełnoletnim synem. Wnioskodawczyni jest właścicielką ¼ domu o powierzchni [...] m² oraz nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), ani przedmiotów o wartości 3000 euro. Wnioskodawczyni od trzech lat nie prowadzi działalności gospodarczej i pozostaje bezrobotna bez prawa do zasiłku. Wspólne gospodarstwo domowe jest obecnie utrzymywane ze świadczenia rodzinnego z MGOPS-u oraz z renty rodzinnej z KRUS na dwoje dzieci wnioskodawczyni w wysokości [...] zł miesięcznie.
Dodatkowo wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada zaciągnięty kredyt na budowę domu, w spłacie którego partycypują rodzice. Z informacji ujawnionych w sprawie o sygnaturze akt III SA/Po 1280/13 wynika, że skarżąca w kwietniu 2014 roku posiadała kredyt w wysokości [...] CHF.
Nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych: strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa w myśl art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako "P.p.s.a.".
Wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia kosztów. Zwolnienie G. W. od kosztów sądowych postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 stycznia 2014 roku spowodowało, że w niniejszej sprawie od momentu wydania orzeczenia na skarżącej nie spoczywa obowiązek pokrycia kosztów postępowania sądowego, które obejmuje również postępowanie przed sądem odwoławczym. Strona nie ma zatem interesu prawnego w uzyskaniu orzeczenia o przyznaniu zwolnienia od kosztów sądowych. Brak takiego obowiązku powoduje, że żądanie ponownego zwolnienia od kosztów sądowych jest nieuzasadnione.
Natomiast wydanie kolejnego orzeczenia uwzględniającego taki wniosek zmierzałoby do uchylenia obowiązku, który został już zniesiony. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy jedynie w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.
Z przedłożonych oświadczeń o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wnioskodawczyni wynika, że jej sytuacja jest trudna. Wnioskodawczyni pozostaje bezrobotna bez prawa do zasiłku. Źródłem utrzymania trzyosobowego gospodarstwa domowego jest renta rodzinna oraz świadczenia uzyskiwane z pomocy społecznej. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zaoszczędzonych zasobów finansowych. W takiej sytuacji nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w jej koniecznych kosztach utrzymania. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 239 pkt 4 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.