Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy orzeczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] grudnia 2017 roku o obciążeniu wierzyciela - Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 750 zł.
W treści skargi na powyższe postanowienie zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wierzyciel został obciążony kosztami egzekucyjnymi postępowania prowadzonego przeciwko dłużnikowi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Koszty postępowania egzekucyjnego zostały nałożone na agencję rządową, finansowaną ze środków publicznych. Korelując to z warunkami ustawy o dyscyplinie finansów publicznych stwierdzić należy, że jest to środek egzekucyjny niewspółmiernie surowy do celu jakiemu służy oraz okolicznościami jakie mu towarzyszą. Skarżąca uznaje, że dysponowanie środków publicznych przeznaczonych na cele statutowe PARP w celu zapłaty kosztów egzekucyjnych realizuje niebezpieczeństwo powstania po stronie Skarżącej znacznej szkody
Organ nie wydał postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie ustosunkował się także do wniosku o wstrzymanie adresowanego przez stronę skarżącej do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawą orzeczenia o wstrzymywaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest prawdopodobieństwo powstania, w wyniku wykonania aktu lub czynności, sytuacji wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369, dalej: P.p.s.a.). Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.
Udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest uzasadnione, gdy skutki prawne lub faktyczne wykonania aktu powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Kwestie związane z dyscypliną finansów publicznych nie mają charakteru okoliczności, które usprawiedliwiają wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadnienie wniosku nie powołuje następstw faktycznych wykonania aktu, które stanowiłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wysokość kosztów egzekucyjnych nie wskazuje, aby ich uiszczenie mogło wywołać realne niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody.
Natomiast wykonanie obowiązku o charakterze pieniężnym z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca posiada bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.