Uzasadnienie
W dniu 7 lutego 2005 roku J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na czynności Urzędu Gminy w R. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie jakiego aktu skarga dotyczy oraz czy skarżący wyczerpał tok instancji. Skarżący w zakreślonym terminie wyjaśnił, że złożona skarga dotyczy postanowienia Wojewody z dnia [...] stycznia 2005 roku, nr [...] w przedmiocie przekazania właściwemu miejscowo organowi pisma dotyczącego zameldowania oraz uchwały Rady Gminy R. z dnia [...] lutego 2002 roku nr [...] roku w sprawie nadania nazw ulicom w miejscowości M., gmina R. Zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W postanowieniu Wojewody z dnia [...] stycznia 2005 roku, nr [...] przekazującym Wójtowi Gminy R. jako organowi właściwemu miejscowo pismo J.S. zam. [...] R., ul. [...] w sprawie zameldowania pouczono strony o przysługującym prawie złożenia zażalenia do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Rzeczypospolitej Polskiej za pośrednictwem Delegatury w K. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył zażalenie w trybie wskazanym w postanowieniu, a więc nie wyczerpał jeszcze środków zaskarżenia. Oznacza to, że skarżący nie był uprawniony do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Wojewody w sprawie przekazania właściwemu miejscowo organowi pisma dotyczącego zameldowania, a skarga była niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 52 §1 i §2 oraz art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
/-/ Tadeusz M. Geremek
K.P.