Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] pismem z dnia [...] lutego 2020 r. wniosło skargę na postanowienie SKO w [...] wydane w dniu [...] stycznia 2020 R. w przedmiocie wydania zezwolenia na wydobywanie kruszywa naturalnego. Po wydaniu przedmiotowego rozstrzygnięcia a przed dniem złożenia skargi Stowarzyszenie złożyło wniosek do organu II instancji o uznanie za stronę powyższego postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325), dalej: p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Organizacja społeczna w sprawach dotyczących interesów innych osób może wnosić skargę tylko wtedy, gdy uczestniczyła ona w danym postępowaniu administracyjnym na prawach strony – na mocy postanowienia organu. Tak więc podstawowym wymogiem dla uznania legitymacji skargowej organizacji społecznej w sprawach dotyczących interesów innych osób jest jej uczestnictwo na prawach strony z mocy postanowienia organu w postępowaniu administracyjnym prowadzonym na podstawie przepisów k.p.a. Takie ukształtowanie wymogów legitymacji pozwala na odróżnienie sytuacji wniesienia skargi w cudzej sprawie przez organizację społeczną uczestniczącą w postępowaniu na prawach strony od popierania skargi przez taką organizację, ale wniesionej przez inny podmiot w celu ochrony interesu prawnego (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Sz 129/18, lex nr 2595686).
W rozpoznawanej sprawie wnoszące skargę Stowarzyszenie nie uczestniczyło w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem objętego nią postanowienia.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O odmowie przyznania prawa pomocy Sąd postanowił na podstawie art. 247 p.p.s.a.
Zgodnie bowiem z tym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.