Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...].
Dnia 9 lipca 20010 roku J.P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata ze względu na jego trudną sytuację finansową, a na wezwanie sądu złożył dnia 20 lipca 2010 roku wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa w zakresie ustanowienia adwokata.
We wniosku wskazał, że jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w PUP w P. bez prawa do zasiłku, a jego wiek oraz zły stan zdrowia utrudniają znalezienie zatrudnienia. Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz synem, ale mieszkają w domu jego córki, która prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Wspólne gospodarstwo domowe wnioskodawcy jest utrzymywane z wynagrodzenia za pracę jego żony w wysokości 3.050,00 zł brutto. Z tej kwoty pokrywana jest połowa wydatków związanych z utrzymaniem domu, w którym mieszkają (energia elektryczna, ogrzewanie, woda, ścieki, wywóz nieczystości, podatki od nieruchomości), a także telefon, polisy ubezpieczeniowe na życie oraz wykup lekarstw, co stanowi miesięczny istotny wydatek. Łączne miesięczne wydatki stałe wnioskodawca oszacował na około 1600,00 zł. Pozostała cześć dochodu jest przeznaczana na wyżywienie i środki czystości.
Ponadto wnioskodawca zaznaczył, że posiada na utrzymaniu syna, który studiuje na UAM w Poznaniu. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. W takiej sytuacji oświadczył, że nie stać go na inne wydatki i dlatego zwrócił się o przyznanie prawa pomocy do wniesienia skargi do NSA.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest bezrobotny i prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe utrzymywane z wynagrodzenia za pracę jego żony w wysokości 3050,00 zł brutto. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych dochodów, ani zaoszczędzonych zasobów finansowych. W tej sytuacji nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co oznacza, że nie jest on w stanie pokryć kosztów związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru. W tej sytuacji uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/Robert Talaga