Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) w przedmiocie odrzucenia zgłoszenia zanieczyszczenia ziemi.
W terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku, skarżący nie zgłosił wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia.
W dniu (...) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, sporządzona przez pełnomocnika skarżącego – radcę prawnego, opłacona znakami opłaty sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponadto wg art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W rozpoznawanej sprawie siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął bezskutecznie. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczy się od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, a zatem niezłożenie wniosku o uzasadnienie powoduje, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczyna biegu. Z kolei z treści art. 173 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, iż doręczenie odpisu uzasadnienia jest warunkiem sine qua non do wniesienia skargi kasacyjnej. Biorąc pod uwagę powyższe oraz okoliczność, że wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalający skargę podlega uzasadnieniu jedynie na wniosek, niezłożenie takiego wniosku przez skarżącego powoduje konieczność uznania skargi kasacyjnej od takiego wyroku za niedopuszczalną z "innych przyczyn" (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2004r., sygn. akt GZ 25/04, ONSAiWSA 2005/1/12; wyrok NSA z dnia 24 marca 2006r., sygn. akt I OSK 961/05, Lex nr 198169).
Jeśli chodzi o kwestię nienależytego opłacenia - opłatą stałą - pisma wnoszonego przez adwokata bądź radcę prawnego, podnieść należy, iż pojęcie to obejmuje sytuacje, kiedy taka opłata nie została w ogóle wniesiona, została wniesiona w wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003, Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), bądź wniesiono ją w innej formie niż przewidziana w art. 219 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, opłatę sądową w sądach administracyjnych uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Nie ma zatem możliwości skutecznego uiszczenia opłaty (wpisu) znakami opłaty sądowej (zob. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004r., sygn. akt FZ 28/04, ONSAiWSA 2004/1/4).
W związku z okolicznością, iż rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z wpisem stałym, a pismo zostało wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu również na podstawie art. 221 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, stosownie do art. 178 w zw. z art. 173 § 2 oraz art. 221 w zw. z art. 219 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/M. Kwiecińska