Uzasadnienie
Dnia 6 marca 2009 roku L.C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...], nr [...] odmawiającą umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek.
Wraz ze skargą L.C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Dnia 15 kwietnia 2009 roku, w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku, L.C. złożył podpisany własnoręcznie i wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
We wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o wielkości 33 m², ale nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Ponadto zaznaczył, że posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i od 2000 roku jest podopiecznym MOPR, z którego otrzymuje zasiłek stały w wysokości 277,67 zł, zasiłek na opłacenie energii elektrycznej i gazu w wysokości 90,00 zł miesięcznie oraz zasiłek pokrywający miesięczny czynsz w wysokości 288,30 zł. Dodatkowo wnioskodawca oświadczył, że w jego obecnej sytuacji nie jest w stanie spłacić spornych roszczeń ZUS.
Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja skarżącego jest rzeczywiście trudna. L.C. jest osobą niepełnosprawną, która prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczeń otrzymywanych z MOPR, które miesięcznie nie przekraczają 700,00 zł. Tym samym należy uznać, że L.C. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/R. Talaga