Uzasadnienie
Dnia 27 lutego 2009 roku K. Z. złożył skargę na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...], nr [...] wstrzymującą płatność dla gospodarstwa niskotowarowego przyznaną K.Z. decyzją z dnia [...], nr [...].
W skardze K. Z. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i tej podstawie został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu o przyznanie prawa pomocy. W zakreślonym terminie K. Z. przesłał do sądu wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
We wniosku wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i synem. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Syn wnioskodawcy jest natomiast właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,7 ha oraz domu o powierzchni 100,00 zł. Jedynym dochodem wnioskodawcy jest renta KRUS w wysokości 703,00 zł brutto, a dodatkowo jego syn uzyskuje z prowadzonego gospodarstwa rolnego miesięczny dochód w wysokości około 600,00 zł. Ponadto zastrzegł, że koszty jego leczenia wynoszą około 200,00 zł miesięcznie, światło około 150,00 zł (rachunek raz na dwa miesiące), koszty leczenia żony około 100,00 zł miesięcznie, a opłaty KRUS jego syna 586,00 zł kwartalnie.
Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja skarżącego jest rzeczywiście trudna. K.Z. utrzymuje się z renty w wysokości 703,00 zł, jego żona nie osiąga żadnego dochodu, a syn prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni 5,7 ha i uzyskuje z tego tytułu dochód w wysokości około 600,00 zł miesięcznie. W tej sytuacji miesięczny dochód wspólnego gospodarstwa domowego wynosi 1.303,00 zł, co oznacza, że na jedną osobę przypada nie więcej niż 500,00 zł miesięcznie. Niemożliwie jest zatem poniesienie dodatkowych wydatków przez wnioskodawcę, a uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone. Tym samym należy uznać, że K. Z. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ Robert Talaga
T.M.d