Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 marca 2014 r. R. P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości z uwagi na pogorszenie sytuacji, poprzez wzrost zadłużenia, nagłą chorobę oraz brak środków na leki.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III tutejszego Sądu z dnia 3 kwietnia 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przez złożenie wniosku na urzędowym formularzu PPF. Wezwanie wraz z załączonym do niego drukiem formularza PPF zostało doręczone skarżącemu dnia 10 kwietnia 2014 r. Wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został jednak złożony w zakreślonym terminie.
Zarządzeniem z dnia 26 maja 2014 r. referendarz sądowy tutejszego Sądu pozostawił wniosek o przyznanie pomocy bez rozpoznania.
Skarżący pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia, zarzucając mu niezgodność z prawem oraz stanem faktycznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczynane jest na wniosek strony, o czym stanowi przepis art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Wniosek ten składa się na urzędowym formularzu. Wymóg taki wynika z art. 252 § 2 P.p.s.a. Wzory formularzy określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2245). Stosownie do § 1 pkt. 1 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie prawa pomocy osoba fizyczna składa na formularzu oznaczonym symbolem "PPF".
Konsekwencje niezłożenia wniosku w powyżej zakreślonej formie normuje przepis art. 257 P.p.s.a., stanowiący że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro skarżący, wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 3 kwietnia 2014 r. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, nie nadesłał w zakreślonym terminie żądanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF, to jego wniosek w tym przedmiocie należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.