Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [... ] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. A. na decyzję Wojewody z dnia [... ] r. nr [... ] jako wniesioną po wyznaczonym terminie ustawowym.
W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, iż zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia - czyli w niniejszej sprawie należało ją wnieść do dnia 26 marca 2008r. - i to wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (Wojewody).
Tymczasem A. A. wniósł pismem nadanym na poczcie listem poleconym w dniu 25 marca 2008 r. skargę na organ II instancji bezpośrednio do tutejszego Sądu. Wobec mylnego skierowania skargi, Sąd przekazał - otrzymaną w dniu 27 marca 2008r. - skargę Wojewodzie, jako organowi wyłącznie właściwemu niezwłocznie, to jest w dniu 31 marca 2008r. W tych okolicznościach określony w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin nie został więc przez skarżącego zachowany.
Pismem z dnia 25 maja 2008 r. A. A. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi na decyzję Wojewody, gdyż w jego ocenie uchybienie w dochowaniu tego terminu nie nastąpiło z jego winy (k. 28 akt sądowych). Skarżący podniósł, iż od lat leczy się w Poradni Zdrowia Psychicznego na zaburzenia lękowo – depresyjne, których objawem są problemy "w podejmowaniu decyzji i wykonywaniu czynności". Potwierdzenie tych okoliczności miało stanowić załączone do wniosku uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Ch. z dnia 6 lipca 2006 r. (sygn. akt [... ]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu do dokonania danej czynności, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. W myśl natomiast art. 87 § 1 i 2 powyższej ustawy wniosek wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła w dostatecznym stopniu, iż przekroczenie terminu do wniesienia skargi poprzez jej błędne zaadresowanie bezpośrednio do tutejszego Sądu (zamiast do organu II instancji) nie było spowodowane okolicznościami przez nią zawinionymi.
W orzecznictwie i doktrynie podnosi się utrwalony pogląd, iż brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako jedną z okoliczności uzasadniających przyjęcie tezy o braku winy w uchybieniu terminowi podaje się nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą w terminowym dokonaniu danej czynności procesowej.
Z kolei ogólnie zły stan zdrowia czy jedynie złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (zob. m. in. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 333-334; wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, LEX nr 344095).
W niniejszej sprawie skarżący dokonał w istocie (w sensie materialno – technicznym) w terminie czynności procesowej polegającej na wysłaniu skargi, uczynił to bowiem poprzez nadanie pisma listem poleconym na poczcie w dniu 25 marca 2008 r., czyli dzień przed ostatecznym upływem ustawowego terminu. Powodem nieuznania skargi za wniesioną w przewidzianym terminie było jej błędne zaadresowanie do tutejszego Sądu, zamiast organu II instancji. Niezwłoczne przesłanie skargi do Wojewody nastąpiło zaś w dniu 27 marca 2008r.
Skarżący mógł zatem dokonać czynności polegającej na terminowym wysłaniu skargi na poczcie, a swój brak winy odnośnie błędnego zaadresowania pisma (mimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji) wywodzi z ogólnego złego stanu psychicznego wynikającego z zaburzeń o charakterze nerwowym, wymagających stałego leczenia w Poradni Zdrowia Psychicznego.
Zdaniem Sądu okoliczności tego rodzaju nie uzasadniają jednak przyjęcia tezy o braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi do dokonania czynności, albowiem możliwość taka może być powiązana jedynie z nagłą, poważną chorobą uniemożliwiającą w istocie faktyczne podejmowanie jakichkolwiek czynności przez stronę. Z akt sprawy wynika, że A. A. w toku postępowania administracyjnego występował samodzielnie, ma również pełną zdolność do czynności prawnych, co warunkuje posiadanie pełnej zdolności procesowej do dokonywania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 26 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z tego względu błędne wniesienie skargi poprzez jej niewłaściwe zaadresowanie przez stronę – pouczoną prawidłowo o organie właściwym w sprawie – nie może uzasadniać przywrócenia terminu do prawidłowego dokonania tej czynności procesowej.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
/-/ B. Sokołowska
K.P.d