Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego w L. decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 207 w zw. z art. 21 § 3, art. 53 § 1, §3, § 4 oraz art. 55 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. ze zm.), art. 37h, art. 37j ust. 1 pkt 4, art. 37 k, art. 37 l ust. 1, art. 37 m ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 110, poz. 1192 ze zm.), określił S. F. wysokość opłaty paliwowej za grudzień 2004 r. w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] marca 2009 r. w przedsiębiorstwie S. F. została przeprowadzona kontrola w zakresie podatku akcyzowego i opłaty paliwowej. W wyniku kontroli Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. w dniu [...] sierpnia 2009 r. wydał decyzję nr [...], określającą stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2004 r.
Jak wskazał organ, powołując się na ww. decyzję S. F. w miesiącu grudniu 2004 r. zużył na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, świadcząc usługi transportu drogowego, 25 887 l oleju napędowego z niewiadomego źródła. Jak wyjaśnił organ, zgodnie z art. 37h ust. 1 i 2 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu wykorzystywanych do napędu pojazdów, podlega opłacie paliwowej. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz. Zgodnie z art. 37j ust. 1 pkt. 4 obowiązek w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych ciąży na podmiocie podlegającym obowiązkowi w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej zgodnie z art. 37 k ust. 1 ww. ustawy powstaje z dniem, w którym podmioty są obowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych oraz gazu.
Podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych, od jakich podmiot jest obowiązany zapłacić podatek akcyzowy (art. 37 I ust. 1 ustawy). Z zebranego materiału dowodowego wynika, że S. F. w miesiącu grudniu 2004 r. zużywając na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej olej napędowy w ilości ogółem 25 887 litrów, którego źródło pochodzenia nie jest znane, wprowadził do obrotu gospodarczego wyrób akcyzowy, od którego we wcześniejszych fazach obrotu nie pobrano podatku akcyzowego i opłaty paliwowej, stal się podatnikiem podatku akcyzowego zobowiązanym do złożenia od tej ilości oleju napędowego deklaracji podatkowych i dokonania wpłaty należnego podatku akcyzowego. Również od tej ilości oleju napędowego, którego źródło pochodzenia nie jest znane, S. F. był zobowiązany do złożenia stosownej informacji w zakresie opłaty paliwowej i jej uiszczenia.
W odwołaniu od powyższej decyzji S. F. wniósł o jej uchylenie w całości, zarzucając organowi błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że odwołujący wprowadził do obrotu paliwa silnikowe niewiadomego pochodzenia i w związku z tym ciąży na nim obowiązek uiszczenia podatku akcyzowego od tego paliwa.
Wskazał również, że wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję dotyczącą określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za grudzień 2004 r.
Dyrektor Izby Celnej w P. decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005r. ze zm.), art. 37 j ust. 1 pkt 4, ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t. j. - Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ustalenia faktyczne i ocenę prawną organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że rozstrzygnięcie w przedmiocie opłaty paliwowej jest bezpośrednim następstwem wydania ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Stwierdzenie powstania obowiązku zapłaty opłaty paliwowej jest konsekwencją określenia stronie zobowiązania w podatku akcyzowym. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. w decyzji określającej wobec strony zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym i następnie Dyrektor Izby Celnej w P., utrzymującej w mocy to rozstrzygnięcie wykazali, że strona nabyła olej napędowy pochodzący z niewiadomego źródła, od którego na wcześniejszym etapie obrotu nie zapłacono akcyzy.
S. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji zarzucił naruszenie: art. 191 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 37h ust. 1 i 2 oraz art. 37o pkt 3 ustawy o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że w wyniku kontroli z dnia [...] marca 2010 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. wyraźnie wskazał, że dostawcą paliwa był S. W., a ustawodawca w art. 37 ustawy o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym przyjął, że opłata paliwowa ma obciążać te podmioty, które jako pierwsze wprowadzają na rynek krajowy paliwa silnikowe. Ponadto skarżący podkreślił, że u podstaw wymiaru opłaty paliwowej powinien leżeć rodzaj zakupionego towaru. Oznacza to, że opłatę paliwową nalicza się od paliw silnikowych, a nie od oleju opałowego. Niezależnie od tego strona wskazała, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej za grudzień 2004 r. uległ przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2010 r. Wobec tego decyzje organów obu instancji powinny zostać uchylone.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] listopada 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie określenia S. F. wysokości opłaty paliwowej za grudzień 2004 r.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm. Zgodnie z art. 37h ust. 1 tej ustawy, opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych, o których mowa w ust. 1 rozumie się – zgodnie z art. 37h ust. 2 ustawy – czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz. W myśl art. 37j ust. 1 pkt 4 wskazanej ustawy, obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych, o których mowa w art. 37h, ciąży na podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu.
Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem, w którym podmiot ten jest obowiązany do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa (art. 37k ust. 1 ustawy), a podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych, od jakich podmiot ten jest obowiązany zapłacić podatek akcyzowy (art. 37l ust. 1 ustawy).
Z powyższych regulacji wynika, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej jest konsekwencją istnienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym wyrokiem z dnia 23 października 2013 r. (sygn. akt III SA/Po 1000/13) oddalił skargę S. F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2004 r. W uzasadnieniu tego wyroku Sad wskazał, że na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego można jednoznacznie ustalić, iż S. F. posiadał olej napędowy, od którego nie zapłacono akcyzy. Pomimo, że organ I instancji podjął działania w celu dokładnego wyjaśnienia źródła jego pochodzenia nie ustalono, skąd sprowadzano paliwo dostarczane dla S. F. W postępowaniu prowadzonym w przedmiotowej sprawie dotyczącej opłaty paliwowej organ I instancji nie dokonywał ponownie ustaleń faktycznych dotyczących nabycia, a następnie wprowadzenia do obrotu gospodarczego przez skarżącego oleju napędowego, od którego nie pobrano akcyzy we wcześniejszych fazach obrotu, lecz odwołał się do tych ustaleń, które były podstawą stwierdzenia obowiązku podatkowego strony skarżącej w zakresie podatku akcyzowego, a które uznał ostatecznie za wiążące na gruncie sprawy w przedmiocie opłaty paliwowej.
Zdaniem Sądu, organy słusznie stwierdziły brak podstaw do powtarzania szczegółowych ustaleń postępowania w przedmiocie podatku akcyzowego w decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. Należy przy tym dodać, że strona skarżąca uczestniczyła w postępowaniu w przedmiocie podatku akcyzowego, w którym mogła zgłaszać odpowiednie zarzuty w zakresie ustaleń faktycznych, z czego zresztą skorzystała w szczególności poprzez złożenie odwołania od wyżej wskazanej decyzji wymiarowej i następnie przez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W rezultacie, w odrębnie przeprowadzonym postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej, w świetle powołanych wyżej przepisów, wystarczające było ustalenie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem był olej napędowy oraz ilości tego oleju, od których podatnik był zobowiązany zapłacić podatek akcyzowy. W niniejszej sprawie powyższe okoliczności wynikały z ostatecznej i prawomocnej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], określającej stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2004 r.. Okoliczności te były wystarczającą podstawą wszczęcia postępowania w przedmiocie opłaty paliwowej i stwierdzenia obowiązku jej zapłaty.
Za niezasadny należy również uznać podniesiony w skardze zarzut przedawnienia zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej, albowiem w świetle art. 37 o ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym w przedmiotowej sprawie obowiązek zapłaty opłaty paliwowej przedawnia się z dniem 31 grudnia 2010 r., natomiast zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 3 grudnia 2010 r.
Wobec powyższego, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270) oddalił skargę