Uzasadnienie
Dnia 14 grudnia 2010 roku W. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Wraz ze skargą W. Ś. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku W. Ś. wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, córką i synem, który jest niepełnosprawny i wymaga stałej opieki. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Żona wnioskodawcy również nie pracuje i zajmuje się dzieckiem. Wspólne gospodarstwo domowe jest utrzymywane ze świadczenia pielęgnacyjnego żony (520,00 zł), zasiłku pielęgnacyjnego na syna wnioskodawcy (ok. 180,00 zł) oraz zasiłku rodzinnego (ok. 200,00 zł). Wnioskodawca posiada dom o powierzchni 120,00 m² oraz samochód marki Renault Laguna, którego wartość oszacował na ok. 9.000,000 zł. Wnioskodawca, jego żona, córka i syn nie posiadają innych nieruchomości, ani żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
W przedmiotowej sprawie czteroosobowe gospodarstwo domowe, w którym pozostaje wnioskodawca jest utrzymywane ze świadczeń z pomocy społecznej w łącznej wysokości ok. 900,00 zł. W tej sytuacji należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 oraz § 3, a także art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.