Uzasadnienie
Rada Miejska S. dnia [...], na podstawie art. 18 ust 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku Nr 142 poz. 159 ze zm.) i art. 24 ust 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2001 roku Nr 72 poz. 747 ze zm.) podjęła uchwałę nr [...] w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków.
Jako przyczynę odmowy zatwierdzenia powyższych taryf wskazano:
- 1. Brak podziału na poszczególne taryfowe grupy odbiorców.
- 2. Wykonanie remontów niezgodnie z wieloletnim planem modernizacji i rozwoju urządzeń wodociągowo – kanalizacyjnych.
- 3. Brak wyodrębnienia kosztów ponoszonych na:
- - wodę pobraną z publicznych studni i zdrojów ulicznych
- - wodę zużytą do zasilania przyulicznych fontann i na cele przeciwpożarowe
- - wodę zużytą do zraszania publicznych ulic i publicznych terenów zielonych.
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] nr [...] Wojewoda orzekł o nieważności uchwały Rady Miejskiej S. z dnia [...] nr [...].
W uzasadnieniu podał, że rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust 2 art. 24 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, albo o odmowie zatwierdzenia taryf, jeżeli zostały one sporządzone niezgodnie z przepisami (art. 24 ust 5). Organ nadzoru zwrócił uwagę, iż z protokołu [...] sesji rady Miejskiej S. z dnia [...] wynika, że Rada głosowała nad przyjęciem uchwały [...] w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i za zbiorowe odprowadzanie ścieków. Uchwała w sprawie zatwierdzenia taryf nie została podjęta. Rada nie podjęła też uchwały w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf, gdyż takie głosowanie się nie odbyło, w związku z czym został naruszony przepis art. 24 ust 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.
Gmina S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając Wojewodzie naruszenie art. 91 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku Nr 142 poz 1591 ze zm.) domagała się uchylenia powyższego rozstrzygnięcia nadzorczego. W uzasadnieniu skargi przyznano jednocześnie, że uchwała Nr [...] Rady Miejskiej S. z dnia [...] w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków w ogóle nie została podjęta.
W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż nie został przekroczony 30-dniowy termin do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 roku sygn. akt II SA/Po 58/06 uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody i określił, że nie może ono być wykonane.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że przedmiotowa uchwała została doręczona Wojewodzie [...] października 2005 roku, a rozstrzygnięcie nadzorcze organ nadzoru wydał [...], czyli po upływie ustawowego terminu. Powołując się na przeważający w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd zaznaczył, że Wojewoda ma uprawnienie, które nie jest ograniczone terminem jego realizacji, do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie gminy.
Pismem z dnia [...] marca 2006 roku Wojewoda wniósł skargę na uchwałę nr [...] Rady miejskiej S. z dnia [...] w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków zarzucając, że została ona podjęta z naruszeniem art. 24 ust 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.
W ocenie Wojewody doszło do istotnego naruszenia prawa, albowiem z protokołu Sesji Rady Miejskiej S. z dnia [...] wynika, że Rada głosowała za przyjęciem uchwały Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Taka uchwała nie została jednak podjęta. Rada nie podjęła też uchwały w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf, ponieważ takie głosowanie się wcale nie odbyło.
Gmina S. w odpowiedzi na skargę wniosła tak jak Wojewoda, czyli o stwierdzenie nieważności uchwały Nr [...] Rady Miejskiej S. z dnia [...] w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Zgodziła się z podniesionymi w skardze twierdzeniami i przyznała, że nie głosowano nad odmową zatwierdzenia taryf.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej S. prowadzi do wniosku, że skarga jest zasadna.
W myśl art. 24 ust 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. 2001 Nr 72 poz 747 ze zm.) taryfy podlegają zatwierdzeniu w drodze uchwały rady gminy. Ustęp 5 cytowanego przepisu w brzmieniu obowiązującym w dacie [...] Sesji Rady Miejskiej S. stanowi natomiast, że rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf, w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust 2, albo o odmowie zatwierdzenia taryf, jeżeli zostały one sporządzone niezgodnie z przepisami.
Jak wynika z załączonego do akt protokołu nr [...] z [...] Sesji Rady Miejskiej S. odbytej w dniu [...] porządek sesji w pkt 3 obejmował podjęcie uchwał w sprawie:
- 1. Zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadza,nie ścieków.
- 2. Uchwalenia zmian do wieloletniego planu modernizacji i rozwoju urządzeń wodociągowo – kanalizacyjnych uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej S. z dnia [...].
- 3. Powołania komisji doraźnej
- 4. Przekazania skargi do rozpoznania komisji doraźnej.
Z powyższego protokołu wynika, że Rada głosowała za przyjęciem uchwały [...] w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Ponieważ za przyjęciem tej uchwały głosowało tylko dwóch radnych, siedmiu było przeciw, a sześciu wstrzymało się od głosu, uchwała w sprawie zatwierdzenia niniejszych taryf nie została podjęta. Z omawianego protokołu nie wynika, aby nastąpiła zmiana porządku obrad np. przez wprowadzenie punktu, który nie był w nim zawarty i w konsekwencji tego, aby Rada Miejska S. głosowała za odmową zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Skoro więc takie głosowanie się nie odbyło, to faktycznie Rada nie podjęła uchwały w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf.
Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] ze względu na istotne naruszenie prawa orzekł o nieważności uchwały nr [...] Rady Miejskiej S. w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 roku uchylił jednak powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze, albowiem ustalono, że Wojewoda uchybił terminowi przewidzianemu w art. 93 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 nr 142 poz 1591 ze zm.), i dlatego nie mógł w własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały Rady Miejskiej S. z dnia [...].
Tylko nieistotne naruszenie prawa nie pociąga za sobą wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego. W art. 91 ustawy o samorządzie gminnym ustawodawca nałożył zaś na organ nadzoru obowiązek stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia, które w sposób istotny naruszają prawo.
W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że do istotnych naruszeń przepisów skutkujących nieważność uchwały należy naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania uchwały, podstawy prawnej podejmowania uchwały, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego – przez wadliwą ich wykładnię oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (m. in. wyrok NSA z 3 grudnia 1996 roku SA/Wr 946/96 nie publikowany, wyrok NSA z 11 lutego 1998 roku- II SA/ Wr 1459/97 OSS 1998/3/79.
W tym stanie rzeczy Sąd mając na względzie powyższe podzielił stanowisko Wojewody. Należy podkreślić, że i Burmistrz S., reprezentujący Gminę S., w odpowiedzi na skargę potwierdził, że nie głosowano nad odmową zatwierdzenia taryf w związku z czym naruszono art. 24 ust 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków i wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] z dnia [...] dotyczącej odmowy zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i za zbiorowe odprowadzanie ścieków.
Reasumując, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie Rada Miejska S. istotnie naruszyła prawo, w związku z czym zaistniały przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały.
Z wymienionych przyczyn Sąd, na podstawie art. 147 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.) orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach zastępstwa procesowego i o wykonywalności zaskarżonej uchwały oparto natomiast o art.200 i art. 152 powołanej uchwały.
/-/M. Bejgerowska /-/M. Kwiecińska /-/B. Sokołowska