Uzasadnienie
Dnia 7 kwietnia 2010 roku B.K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia opłaty paliwowej za miesiące od marca do grudnia 2005 roku.
W związku z zawartym w skardze wnioskiem o zwolnienie od kosztów postępowania, skarżąca została wezwana do przesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy. W zakreślonym terminie przesłała ona wskazany wniosek o przyznanie prawa pomocy zaznaczając, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
We wniosku wskazała, że prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe wraz z mężem, córką i synem. Wspólne gospodarstwo domowe jest utrzymywane z jej wynagrodzenia za pracę w wysokości 635,00 zł oraz wynagrodzenia za pracę jej męża w wysokości 635,00 zł. Wnioskodawczyni posiada plac magazynowy w G. (KW [...]; KW [...]). Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych i.t.p.), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
Ponadto w uzasadnieniu wniosku powołała się na trudną sytuację finansową i oświadczyła, że osiągane przez nią niskie dochody oraz wysokie koszty życia nie pozwalają jej na zabezpieczenie minimalnej sumy z przeznaczeniem na ewentualne koszty sądowe. Wnioskodawczyni dodała, że jej sytuacja finansowa jest na tyle trudna, że bez uszczerbku dla utrzymania rodziny nie jest w stanie wnieść opłaty sądowej. Ponadto zaznaczyła, że wnosi o ustanowienie adwokata w osobie A.K.–G., prowadzącej Kancelarię Adwokacka przy ul. [...] w P. Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja wnioskodawczyni jest trudna. Środki finansowe na utrzymanie wspólnego gospodarstwa domowego, w którym znajduje się wnioskodawczyni (1270 zł miesięcznie) stanowią niezbędne minimum dla zachowania koniecznych miesięcznych kosztów utrzymania czterech osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym. W tej sytuacji niemożliwie jest poniesienie dodatkowych wydatków przez wnioskodawczynię, a uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone. Tym samym należy uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/Robert Talaga