Uzasadnienie
Dnia 31 marca 2010 roku B. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...], nr [...] w sprawie płatności do gruntów rolnych na rok 2007.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych ze względu na wyjątkowo ciężką sytuację materialną. Jego dochód jako rolnika gospodarującego na gruncie rolnym o powierzchni 3,67 ha wynosi 4.610,58 zł rocznie, co oznacza, że miesięcznie z tego tytułu uzyskuje 384,00 zł. Ponadto wnioskodawca uzyskuje dochód ze sprzedaży zwierząt gospodarskich w kwocie 2.500,00 zł rocznie, co w przeliczeniu na jeden miesiąc oznacza kwotę 208,00 zł. Łączny dochód miesięczny wynosi 592,00 zł. Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada dom o powierzchni 160,00 m² oraz mieszkanie o powierzchni 31,00 m². Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych i.t.p.), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych pokrycia kosztów sądowych związanych z jego udziałem w sprawie. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych.
Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów przez wnioskodawcę należy uznać, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wnioskodawca prowadzi bowiem jednoosobowe gospodarstwo domowe, które utrzymuje z dochodów w wysokości 592,00 zł. W takiej sytuacji za zasadny należy uznać jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 oraz § 3, a także art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ Robert Talaga