Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Po 285/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2015r. w sprawie zatrzymania prawa jazdy.
Orzeczenie powyższe zostało doręczone stronie w dniu 22 czerwca 2015 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem, że skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia winna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem bądź radcą prawnym (karty... akt sądowych).
Dnia 7 lipca 2015 r. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sporządzoną osobiście, skargę kasacyjną (k.... akt sądowych). W piśmie obejmującym skargę kasacyjną skarżąca nie wskazała zakresu zaskarżenia wskazanego postanowienia, ani nie zawarła w nim podstaw kasacyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym m. in. skargę kasacyjną niedopuszczalną.
W świetle art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), od wyroków oraz postanowień kończących postępowanie w sprawie, wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna.
Skarga kasacyjna jest najbardziej sformalizowanym środkiem prawnym przewidzianym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczy o tym zarówno istnienie tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, który oznacza, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona, tj. napisana i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.), a także szczególne wymogi dotyczące formy i treści tego środka odwoławczego. Otóż, artykuł 176 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość - po pierwsze - wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym i - po drugie - zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części oraz przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Powyższe wymogi formalne skargi kasacyjnej można podzielić na dwie zasadnicze kategorie: wymogi usuwalne, w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a. – do których należą wymagania przewidziane w art. 46 - 47 i art. 215 § 1 p.p.s.a oraz wymogi nieusuwalne – zasadniczo wynikające z art. 176 p.p.s.a. Charakter nieusuwalny ma również wskazany przymus adwokacko – radcowski z art. 175 § 1 p.p.s.a.
W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca nie sformułowała w treści pisma obejmującego skargę kasacyjną konkretnych podstaw kasacyjnych, ani nie wskazała zakresu żądanego uchylenia lub zmiany postanowienia odrzucającego skargę.
Przede wszystkim jednak podkreślić należy, że wniesiona przez stronę skarga kasacyjna, pomimo prawidłowego pouczenia A. w piśmie sądowym z dnia 15 czerwca 2015 r. o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego), została sporządzona przez nią osobiście. Tym samym skarga kasacyjna strony zawiera brak, którego nie można usunąć w trybie przewidzianym przez art. 49 § 1 p.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, na podstawie art. 178 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.