Uzasadnienie
Dyrektor ZUS I Oddziału w P. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. odmówił wstrzymania prowadzonego wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] września 2018 r. o numerach [...] do [...].
W pouczeniu postanowienia poinformowano skarżącego, że nie przysługuje na nie zażalenie.
Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. strona wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
Organ wskazał, że jest ono niedopuszczalne na podstawie art. 17 § 1 i art. 54 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm.), dalej: u.p.e.a.
Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, żądając uchylenia lub zawieszenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga okazała się bezzasadna.
Zgodnie z art. 54 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego (§ 1). Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej (§ 4). W sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie (§ 5). W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ egzekucyjny uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności (§ 5a). Wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego (§ 6).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skrgę na czynność egzekucyjną: polegającą na zajęciu innej wierzytelności pieniężnej i organ rozpatrzył wniesioną skargę postanowieniem z dnia [...] marca 2020r., od którego to rozstrzygnięcia strona wniosła skargę do WSA w Poznaniu (sprawa o sygn. akt III SA/Po 293/20). Wnosząc skargę na czynność egzekucyjną strona zażądała od organu aby ten wstrzymał prowadzone w sprawie postępowanie egzekucyjne.
W ocenie Sadu zasadnie organ II instancji uznał zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 kpa niedopuszczalność przedmiotowego zażalenia, powołując się na treść art. 54 § 6 u.p.e.a. Nie wskazuje on na możliwość zaskarżenia postanowienia wydanego w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, a zgodnie z orzecznictwem sądowym możliwość zaskarżenia postanowienia musi wynikać wprost z przepisów u.p.e.a lub kpa (m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 503/15, wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 653/13).
Zgodnie z art. 17 § 1 u.p.e.a. o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.
Zgodnie natomiast z art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Przepisy u.p.e.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia organu egzekucyjnego w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego jak i brak jest przepisu w k.p.a., który by dopuszczał zażalenie na tego rodzaju postanowienie.
Przedmiotowe postanowienie organu I instancji było więc niezaskarżalne, o czym prawidłowo poinformowano skarżącego w pouczeniu w postanowieniu tego organu.
Wniesione zażalenie było niedopuszczalne i zasadnie stwierdził wobec tego organ II instancji, że nie może ono podlegać merytorycznemu rozpoznaniu.
Biorąc pod uwagę powyższe, skargę jako bezzasadną należało oddalić zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), o czym orzeczono w sentencji wyroku.