Uzasadnienie
Wskazaną w sentencji decyzją Dyrektor Oddziału NFZ ustalił obowiązek skarżącej poniesienia kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej, pouczając ją o dopuszczalności, sposobie i terminie wniesienia odwołania od tej decyzji do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Decyzję doręczono skarżącej [...] lutego 2020 r.
Strona nie wniosła odwołania od powyższej decyzji, a [...] marca 2020 r. wniosła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak np. odwołanie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Od zaskarżonej do Sądu decyzji przysługuje odwołanie, gdyż - zgodnie z art. 50 ust. 18 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1373 ze zm.) - do postępowania w sprawach o ustalenie poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.). Zgodnie z art. 127 § 1 tej ustawy od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie.
Przed wniesieniem skargi strona nie wyczerpała środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., gdyż nie wniosła odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału NFZ do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.
Skarżąca jest zwolniona od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.