Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. K. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przesłał wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z pomocy uzyskiwanej od rodziny, gdyż jest bezrobotny (zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy) i nie uzyskuje żadnych dochodów. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, ani żadnych papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych wierzytelności. M. K. oświadczył, że zajmował się sprzedażą węgla, ale zamknął firmę, gdyż prowadzona działalność była deficytowa (obecne zaległości wobec ZUS wynoszą ponad [...] zł.). Wnioskodawca oświadczył, że zamierza wyjechać do pracą za granicę.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach swojego utrzymania w myśl art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako "P.p.s.a.".
Ze zgromadzonych w sprawie informacji wynika, że wnioskodawca obecnie nie uzyskuje żadnych dochodów i utrzymuje się z pomocy rodziny, gdy jest bezrobotny po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej. Brak majątku ruchomego oraz nieruchomego dodatkowo uniemożliwia wnioskodawcy pokrycie kosztów prowadzonego postępowania przed sądem administracyjnym. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7, art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.