Uzasadnienie
M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu, opisane w rubrum. Zaskarżonym postanowieniem zostało utrzymane w mocy postanowienie Dyrektora [...] ZUS w [...] z [...] października 2018 r. o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie złożonej przez M. J. skargi na czynność egzekucyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 22 stycznia 2019 r. (k. 118v). Postanowienie jest opatrzone prawidłowym pouczeniem o prawie, sposobie i trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi. Ostatnim dniem do wniesienia skargi był zatem dzień 21 lutego 2019 r. Tymczasem skarga została wniesiona dopiero 18 marca 2019 r., na co wskazują daty prezentaty organu na skardze w połączeniu z odrębną informacją od organu administracji, że skarga została złożona w biurze podawczym Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (k. 2, 6). Na tej podstawie Sąd stwierdza, że skarga została wniesiona po terminie.
Sąd zaznacza, że także data nagłówkowa skargi: "[...].03.2019" uprawdopodobnia, że skarga została wniesiona po terminie.
W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia skargi po terminie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę odrzucił, przy czym, stosownie do art. 58 § 3 P.p.s.a., skarga została odrzucona na posiedzeniu niejawnym.