Uzasadnienie
Zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 20 kwietnia 2011 r. wezwano adwokat do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego wierzytelny odpis, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono w dniu 29 kwietnia 2011 r. (k. 20).
Pełnomocnik w wyznaczonym przez Sąd terminie nie nadesłał żądanego pełnomocnictwa, a jedynie pełnomocnictwo udzielone na podstawie art. 32 K.p.a. upoważniające do reprezentacji skarżącej przed organami administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na mocy art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), dalej – p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W przedmiotowym wezwaniu Sąd wyraźnie wskazał, że pełnomocnictwo procesowe ma być udzielone do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym, czyli jego podstawę stanowi art. 35 p.p.s.a., a nie art. 32 K.p.a. Sąd zaznaczył również, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
W wyznaczonym przez Sąd terminie przesłano jedynie pełnomocnictwo upoważniające do działała przed organami administracji (art. 32 K.p.a.).
Ponieważ braki formalne wniesionej skargi nie zostały uzupełnione, zachodzi podstawa do jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, Sąd dokonał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, o czym orzeczono w punkcie 2.