Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lutego 2014 roku pełnomocnik M. W. zawarł w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia kosztów sądowych. Na wezwanie Sądu skarżąca przedłożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że M. W. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z dochodów z prowadzenia dzierżawionego gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł brutto. Wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych i.t.p.), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a.
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni utrzymuje prowadzone gospodarstwo domowe jedynie z dochodów z dzierżawionego gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł brutto. Taka kwota wystarcza na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania na minimalnym poziomie socjalnym, ale nie wystarcza na pokrycie żadnych dodatkowych wydatków. W konsekwencji oznacza to, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek koszty postępowania. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawczyni nie określiła jednak o pomoc prawną jakiego pełnomocnika się ubiega.
Tym samym należy przyjąć, że adekwatnie do rodzaju wniesionej skargi wniosła o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. W okolicznościach niniejszej sprawy dla zapewnienia właściwej pomocy prawnej wnioskodawczyni wystarczające pozostaje ustanowienie jednego pełnomocnika (radcy prawnego).
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.