Uzasadnienie
Dnia 19 marca 2009 roku pełnomocnik K.M. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – W. z dnia [...] ustalającą podatek od spadku w wysokości 16.909,00 zł. Wraz ze skargą K. M. złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku skarżąca oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, synem i córką. Posiada dom o powierzchni 117,00 m² oraz odziedziczone mieszkanie o powierzchni 47,6 m², którego dotyczy sporny podatek. Dodatkowo zastrzegła, że jej nieruchomość w B. jest obciążona hipoteką kaucyjną. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Wspólne gospodarstwo domowe jest utrzymywane z wynagrodzenia za pracę wnioskodawczyni w wysokości 2.152,00 zł brutto (1.512,00 zł netto) oraz z wynagrodzenia za pracę jej męża w wysokości 1.600,00 zł (1.300,00 netto). Na miesięczne koszty utrzymania składają się: rata kredytu mieszkaniowego – 938,26 zł, opłaty za gaz – 400,00 zł, opłaty za prąd – 175,00 zł, bilet kolejowy i MPK – 200,00 zł, opłata za lokal mieszkaniowy – 274,00 zł, wywóz nieczystości – 120,00 zł, opłata za telefon i internet – 120,00 zł. W ten sposób na pozostałe wydatki czteroosobowej rodziny pozostaje około 600,00 zł miesięcznie.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych, aby zapewnić pokrycie kosztów sądowych związanych z jego udziałem w sprawie. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych (art. 199 cytowanej ustawy).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że wnioskodawczyni prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z wynagrodzeń za pracę w łącznej wysokości 3.752 zł brutto (2.812 zł netto), a dodatkowo dochody te są obciążone wydatkami na spłatę kredytu hipotecznego w wysokości 938,00 zł, co powoduje, że po opłaceniu wszystkich opłat stałych na pozostałe wydatki całej rodziny przypada ok. 600,00 zł miesięcznie. W tej sytuacji K. M. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 oraz § 3, a także art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga
D.W.d