Uzasadnienie
Dnia 30 marca 2005 Wójt Gminy B. M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Poznaniu skargę na uchwalę Rady Gminy w B. z dnia [...] nr, [...] w sprawie ustalenia wynagrodzenia dla Wójta Gminy B.. Zarządzeniem z dnia 12 maja 2005 roku wezwano skarżącego do złożenia oświadczenia, czy wyczerpał administracyjny tok instancji i wezwał (jeżeli tak to kiedy) Radę Gminy w B. do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą z dnia [...], nr [...], a także czy i ewentualnie kiedy otrzymał odpowiedź na wezwanie do usunięcia owego naruszenia. W odpowiedzi z dnia 08 czerwca 2005 roku, Sekretarz Gminy B. działający z upoważnienia Wójta Gminy B., poinformował, że nie wystąpiła korespondencja pomiędzy Wójtem Gminy, a Radą Gminy w B. w sprawie usunięcia naruszenia prawa powstałego na skutek podjęcia uchwały Rady Gminy w B. w sprawie ustalenia wynagrodzenia dla Wójta. Zaznaczył natomiast, że elementów takiego działania można dopatrzyć się w działaniach podjętych w czasie sesji Rady Gminy, na której podjęto przedmiotową uchwalę, co potwierdzają załączone kopie z sesji Rady Gminy w B. oraz poprzedzającej jej debaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia- zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego Oznacza to, że dopiero wezwanie do usunięcia naruszenia prawa o ewentualne uzyskanie stanowiska organu, który podjął uchwałę prowadzi do wyczerpania toku instancji, co stanowi niezbędną przesłankę wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Ze złożonego do akt sprawy oświadczenia skarżącego (k. 14), wynika, że nie wezwał Rady Gminy B. do usunięcia naruszenia prawa, które miało powstać na skutek podjęcia uchwały w sprawie ustalenia wynagrodzenia dla Wójta Gminy B., a działania podejmowane podczas sesji i debaty poprzedzającej nie wyczerpują przesłanek, o których mowa w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i (Dz.U. z 2002 roku Nr 153,. poz. 1270) zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu- w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności- do usunięcia naruszenia prawa.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 roku, Nr 153, poz.. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia uznając skargę za niedopuszczalną.
/-/ T. M. Geremek