Uzasadnienie
Skarżący C.F. J.N. i Z.P. wystąpili ze skargą na Uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w W. z 28 listopada 2003 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy W. Skarżący zakwestionowali ustalony w Statucie limit dla klubu radnych wyższy od trzyosobowego. Podnieśli, że limit wyższy od trzyosobowego może być odczytywany jako ograniczenie ustawowego prawa radnych do tworzenia klubów zwłaszcza, gdy się uwzględni, że dotychczasowy limit 5 osobowy spełnia tylko jeden klub. Skarżący podkreślili też, że przyjęty limit przeniesiono z wcześniej obowiązującego statutu gdzie liczba radnych Rady Miejskiej w W. wynosiła 22 osoby, a nie 15.
Przed wniesieniem skargi skarżący wystąpili do Rady Miejskiej w W. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa pismem z 18 grudnia 2003r. oraz podczas XVII sesji Rady Miejskiej w dniu 19 marca 2004r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli zaś 19 maja 2004r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga w rozpoznawanej sprawie wniesiona została na podstawie art. 101 ustawy z 28 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Przepis ten w ust. 1 stanowi, że:
" Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy o sprawie z zakresu administracji publicznej, może- po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia- zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego".
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem, wyrażonym m in. w postanowieniu 7 sędziów NSA z 24.6.2002r. (ONSA 2003/1/2).
"Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia określone w art. 101 ust 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, następnie pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu".
Pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący skierowali do Rady Miejskiej w W. w piśmie datowanym na 18 grudnia 2003r., które wpłynęło 23 grudnia 2003r. (k. 5 akt).
W uchwale z 4.5.1998r. (ONSA 1998/3/78) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "W sprawie zaskarżania do sądu administracyjnego uchwały organu gminy w trybie art. 101 ust 1 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. z 1996r. Nr 13 poz. 74 z późń. zm) stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust 1 ustawy z 11 maja 1998r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późń. zm.), którego bieg rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwań. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu, jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie".
Obowiązujący w dacie wniesienia skargi przepis art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przewiduje również trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Wobec powyższego stanowisko wyrażone w przytoczonej uchwale pozostaje aktualne również pod rządami tego przepisu.
Skoro więc skarżący wystąpili z wezwaniem do usunięcia naruszenia 23 grudnia 2003r. to przyjmując nawet (w wersji najbardziej korzystnej dla skarżących), że nie uzyskali odpowiedzi na to wystąpienie, termin do wniesienia skargi rozpoczął się dla nich z upływem dwumiesięcznego terminu od tej daty tj. 23 lutego 2004r. i upłynął 24 marca 2004r.
Skarga- wniesiona 19 maja 2004r. jest skargą wniesioną po terminie i z tego powodu podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt. 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dlatego postanowiono jak w sentencji.
/-/ T. M. Geremek /-/ B. Koś /-/ M. Lorych-Olszanowska