Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. D D wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia... r., nr....
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 23 maja 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie... zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczania wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 31 maja 2013 r. (k. 17 akt sądowych).
Polecenie przelewu bankowego tytułem wpisu zostało złożone przez skarżącego dnia 10 czerwca 2013 r. (k. 18 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie może być merytorycznie rozpatrzona, gdyż należny wpis sądowy został wniesiony po upływie terminu.
W myśl zasady ukonstytuowanej przez art. 220 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków. Oznacza to m. in., że Sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. Zasada ta jest ściśle związana z regułą wyrażoną przez art. 199 p.p.s.a., która stanowi iż co do zasady strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Nieuiszczenie wpisu sądowego jest szczególnym rodzajem braku skargi, powstającym dopiero wówczas, gdy skarżący mimo wezwania nie uiści go we wskazanym przez Sąd terminie, co skutkuje na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzuceniem skargi.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszego przypadku należy stwierdzić, że termin do uiszczenia należnego wpisu sądowego – zgodnie z pouczeniem zawartym w treści zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 maja 2013r. - upływał w dniu 7 czerwca 2013 r., jednakże został on przez skarżącego wniesiony dopiero w dniu 10 czerwca 2013 r. (polecenie przelewu), tzn. trzy dni po upływie wyznaczonego terminu. Stąd skargę należało odrzucić.
W zaistniałym stanie rzeczy orzeczono, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.