Uzasadnienie
Dnia 27 kwietnia 2010 roku J. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], nr [...] określającą opłatę paliwową za miesiące od stycznia do lipca 2005 roku. W skardze J. K. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata A. K. – G. Na tej podstawie został on wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponieważ J.K. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu wyznaczonego przez sąd, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 roku pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego.
Dnia 9 lipca J. K. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wypełniony na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
We wniosku wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, córką i synem, które jest utrzymywane z wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę wnioskodawcy w wysokości 1267 zł brutto oraz z wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę jego żony w wysokości 634 zł. Jednocześnie zaznaczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Wnioskodawca nie posiada również żadnych nieruchomości rolnych ani lokalowych, oprócz placu magazynowego w G. KW [...] i KW [...]. Dodatkowo w uzasadnieniu wniosku wskazał, że w związku z trudną sytuacją finansową wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokat A.K. – G., prowadzącej Kancelarię Adwokacką przy [...]. Osiągane przez niego niskie dochody oraz wysokie koszty utrzymania rodziny nie pozwalają na zabezpieczenie, chociaż minimalnej sumy z przeznaczeniem na ewentualne koszty postępowania sądowego.
Sytuacja finansowa jego rodziny jest na tyle trudna, że bez uszczerbku dla utrzymania rodziny nie będzie mógł ponieść opłaty sądowej od złożonej skargi. Natomiast sprawa jest dla niego na tyle skomplikowana, że bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika nie będzie w stanie wykazać swoich racji.
Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja wnioskodawcy jest trudna. Środki finansowe na utrzymanie czteroosobowego gospodarstwa domowego wynoszą 1901 zł brutto. Stanowi to niezbędne minimum dla zachowania koniecznych miesięcznych kosztów utrzymania. W tej sytuacji niemożliwie jest poniesienie dodatkowych wydatków przez wnioskodawcę, a uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone. Tym samym należy uznać, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga