Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].10.2011 r. Starosta [...] wznowił postępowanie w sprawie cofnięcia J. S. uprawnień kat. AB do kierowania pojazdami. Postępowanie wszczęto na skutek złożonego w dniu 3 października 2011 r. wniosku J. S. W toku postępowania ustalono, iż ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 roku utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] o cofnięciu J. S. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi. Decyzja SKO stała się też decyzją prawomocną.
Po wznowieniu postępowania decyzją z dnia [...].12.2011 roku o nr [...] Starosta [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2009 w przedmiocie cofnięcia J. S. uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. W uzasadnieniu organ po rozpatrzeniu przesłanek z art.145 § 1 Kpa uznał, iż żaden z argumentów wskazanych we wniosku ani żaden z zebranych dowodów nie wypełnił przesłanek warunkujących wznowienie postępowania.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. S. zakwestionował działania Prokuratury w sprawie pozbawienia go uprawnień do kierowania pojazdami. Podkreślił, iż uprawnienia te utracił wyłącznie uwagi na niewłaściwe czynności prokuratorskie.
Po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] stycznia 2012 roku, o nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]
- 1) uchyliło postanowienie Starosty [...] nr [...] z dnia [...].10.2011 o wznowieniu postępowania w sprawie cofnięcia J. S. zam. [...], ul. [...] decyzją ostateczną z dnia [...].07.2009 r. uprawnień kat A, B do kierowania pojazdami
- 2) uchyliło decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...].12.2011r odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...].07.2009 w przedmiocie cofnięcia J. S. uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi
- 3) umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości.
W uzasadnieniu organ powołując się na treść art. 150 § 1 Kpa wskazał, iż organem administracji publicznej właściwym w sprawie wznowienia jest organ, który wydał decyzję w sprawie w ostatniej instancji. Tym organem było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], a nie Starosta [...]. Stąd to SKO w [...] winno rozpatrywać wniosek o wznowienie postępowania. Podkreślono,iż po uprawomocnieniu się przedmiotowej decyzji wniosek J. S., zgodnie z art.65 § 1 Kpa winien być przekazany temu właśnie organowi celem rozpoznania.
J. S. skorzystał z prawa do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze podniósł, iż posługiwanie się opinią lekarską dotyczącą jego stanu zdrowia w różnych postępowaniach jest naruszeniem dóbr osobistych, a on sam jest nękany przez Prokuraturę w [...].
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 roku pełnomocnik Skarżącego podtrzymał skargę, natomiast występujący w sprawie Prokurator wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga okazała się nieuzasadniona.
Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. z 2012, poz.270) - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. To w istocie oznacza, iż przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego staje się ta sama sprawa, która została w decyzji rozstrzygnięta. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd administracyjny wraca do materialnego stosunku administracyjnoprawnego, który stanowił przesłankę wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego. Zakresem rozpoznania Sądu stają się wszystkie czynności i akty wydane w danej sprawie administracyjnej, niezależnie od tego jakim stadium postępowania zostały podjęte. Przedmiotem niniejszego postępowania było rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przedmiocie cofnięcia J. S. uprawnień do kierowania pojazdami i wszystkie wydane w zakresie tego postępowania orzeczenia. Sąd orzekając więc w granicach sprawy oceniał wyłącznie to postępowanie, a nie przesłanki cofnięcia J. S. uprawnień do kierowania pojazdami.
Wydając zaskarżoną decyzję organ uchylił postanowienie Starosty [...] z dnia [...].10.2011 o wznowieniu postępowania, uchylił też decyzję Starosty [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...].07.2009 w przedmiocie cofnięcia J. S. uprawnień do kierowania pojazdami oraz umorzył postępowanie w pierwszej instancji w całości. Pomijając kwestie natury merytorycznej zasadnie organ w pierwszej kolejności ocenił właściwość rzeczową organu rozpoznającego wniosek o wznowienie. Zgodnie bowiem z art.150 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. Nr 30,po.168) Kodeks postępowania administracyjnego-organem administracji publicznej właściwym w sprawie wznowienia jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Decyzję taką w dniu [...] sierpnia 2009 roku wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2009 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi.
To ta decyzja, a nie decyzja z dnia [...] lipca 2009 stała się decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji. Właściwym więc organem do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania było Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a nie Starosta [...]. W konsekwencji właściwym było uchylenie decyzji odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej, jak i postanowienia Starosty [...] o wznowieniu postępowania.
Zasadnie też organ w zaskarżonej decyzji przywołał treść art.138 §1 pkt 2 Kpa. Na podstawie tego przepisu organ jest uprawniony do wydania decyzji, w której uchylając tę decyzję –umarza postępowanie w pierwszej instancji. Z redakcji tego przepisu wynika, iż wydanie decyzji przewidzianej tym przepisem ograniczone jest kryterium umorzenia postępowania I instancji, a zatem dotyczy przypadków, gdy postępowanie było bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości bezspornie wystąpiła, bowiem brak było podstaw do prowadzenia postępowania przed organem I instancji. Organ odwoławczy zasadnie więc uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie. Jednocześnie wskazał w uzasadnieniu na konieczność przekazania wniosku o wznowienie postępowania właściwemu organowi (art. 65 §1 Kpa).
Zarzuty skargi dotyczące naruszenia dóbr osobistych przez pracowników Wydziału Komunikacji oraz prokuratora nie mogą być przedmiotem rozważań Sądu. Nie są one w żaden sposób związane z przedmiotem prowadzonego postępowania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalono. W przedmiocie przyznania adwokatowi wynagrodzenia za poniesione i nieopłacone koszty pomocy prawnej świadczonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 powołanej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 162, poz. 1348 ze zm.).