Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2016 r. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza bez rozpoznania – k. 62.
Strona wniosła pismem z dnia [...]r. zażalenie na powyższe zarządzenie – k. 77.
Zarządzeniem z dnia 06.03.2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie [...]zł od powyższego zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia – k. 93.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie i o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Wniósł ponadto o wyłączenie referendarza – sędziego z powodu "wątpliwości co do jego bezstronności" oraz o zwolnienie od kosztów i o ustanowienie pełnomocnika z urzędu – k. 97.
Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Sąd odrzucił skargę – k. 100. Postanowienie to jest prawomocne, albowiem NSA postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r. oddalił zażalenie na to orzeczenie – k. 132.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Postępowanie zażaleniowe dotyczące powyższego zarządzenia z 17 listopada 2016 r. należało umorzyć na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Zgodnie z powyższym przepisem jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie.
Wyżej wskazane postępowanie zażaleniowe dotyczące zarządzenia z dnia 17 listopada 2016 r. stało się bezprzedmiotowe, ponieważ postanowieniem z 12 kwietnia 2017 r. Sąd odrzucił skargę, a postanowienie to jest prawomocne od 29 czerwca 2017 r. Sprawa została więc zakończona, stąd rozpoznanie zażalenia na zarządzenie z dnia 17 listopada 2016 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o wyłączenie referendarza bez rozpoznania jest bezprzedmiotowe.
Z tej przyczyny orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a.