Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Po 356/12

Metryka

Sąd
Dnia 13 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia WSA Mirella Ławniczak przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 13 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi AW na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi

Uzasadnienie

Pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że z uwagi na ciężką chorobę (w załączeniu zaświadczenie lekarskie) powiązaną z utratami przytomności. Zawrotami głowy oraz koniecznością leżenia strona nie mogła dokonać czynności w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednak uwzględnienia wymaga, iż zgodnie z § 4 art. 87 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek niezależnych od strony okoliczności, którym nie była ona w stanie przeciwdziałać pomimo dołożenia należytej staranności (por. wyrok NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.; postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., FZ 63/04, system informatyczny LexPolonica; wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, LEX nr 344095).

Brak winy w uchybieniu terminu można zatem przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody w zachowaniu terminu usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wynika z tego, że przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Obowiązkiem strony jest więc uwiarygodnienie swojej staranności oraz wykazanie, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II FZ 508/11, LEX nr 948971).

W niniejszej sprawie skarżący w wystarczającym stopniu uprawdopodobnił tak rozumiany brak winy w uchybieniu terminu. O tym, że rzeczywiście miała miejsce przeszkoda uniemożliwiająca złożenie skargi w terminie, świadczy również złożone przez stronę zaświadczenie lekarskie i jego treść.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności sąd w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 12 lipca 2012 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.