Uzasadnienie
Decyzją z dnia [... ] 2011 r., nr [... ] Dyrektor Oddziału ARiMR w P utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P z dnia [... ] 2011 r., nr [... ] odmawiającą A K przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2010 rok.
Postanowieniem z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Po 45/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A K na powyższą decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w P z dnia [... ] 2011 r., nr[... ].
Postanowienie to, wobec jego niezaskarżenia przez żadną ze stron postępowania, stało się prawomocne.
W dniu 13 lutego 2014 r. A K złożyła za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w P kolejną skargę na decyzję tego organu z dnia [... ] 2011 r. nr [... ] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P z dnia [... ] 2011 r., nr[... ].
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, podnosząc że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nastąpiło w dniu 1 marca 2012 r. (sygn. akt III SA/Po 45/12).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę m.in.: wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2) bądź jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4).
W niniejszej sprawie skarga A K na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w P z dnia [... ] 2011 r. nr [... ] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P z dnia [... ] 2011 r., [... ] została prawomocnie odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Po 45/12. Wprawdzie rozstrzygnięcie Sądu w postaci odrzucenia skargi nie korzysta z przymiotu powagi rzeczy osądzonej, co oznacza, że zasadniczo po odrzuceniu skargi możliwe jest jej powtórne wniesienie, jednakże dla jej skuteczności muszą być spełnione ogólne warunki wynikające z przepisów prawa. Jednym z nich jest art. 53 § 1 P.p.s.a., o którego treści strona skarżąca została pouczona w zaskarżonej decyzji, a stosownie do którego skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia zaskarżonej w sprawie decyzji. W niniejszej sprawie termin ten został niewątpliwie przekroczony.
W aktach administracyjnych brak potwierdzenia odbioru powyższej decyzji, z którego wynikałaby dokładna data jej odbioru, jednakże nie ulega wątpliwości, że musiało to nastąpić na przełomie listopada i grudnia 2011 r., skoro decyzja została wydana w dniu 21 listopada 2011 r., a pierwszą skargę na tę decyzję strona nadała w dniu 8 grudnia 2011 r. (k. 8/3 akt adm.). Tym samym nie ulega wątpliwości, że kolejna skarga - złożona w dniu 13 lutego 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 3v akt sąd.) - została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu jako złożona po upływie terminu do jej wniesienia, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.