Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2007 roku J.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na czynność Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia w P. z dnia [...] marca 2006 roku w przedmiocie niepotwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Narodowego Funduszu Zdrowia w P. wniósł o jej oddalenie wskazując jednocześnie, że powyższa skarga nie została poprzedzona przez skarżącego pisemnym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.
Pismami z dnia 11 kwietnia 2007 roku i 16 maja 2007 roku, Sąd wzywał skarżącego J.K. do podania, czy i kiedy wzywał organ odwoławczy do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem skutków prawnych. Mimo skutecznego doręczenia powyższych wezwań i upływu zakreślonego terminu skarżący nie udzielił na nie żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozpatrywanej spawie J.K. zaskarżył do sądu administracyjnego czynność Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia w P. w przedmiocie niepotwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe, dokonaną w pierwszej instancji. Od powyższej czynności przysługuje zatem nadzwyczajny środek prawny, przewidziany w art. 127 § 3 Kpa, w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wyczerpał toku instancji i nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co stanowi niezbędną przesłankę skutecznego wniesienia skargi i merytorycznego jej rozpoznania w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Wykorzystanie przez stronę środków zaskarżenia jest jednym z warunków dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...).
Zgodnie z postanowieniem z dnia 30 stycznia 1998 roku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt IV SA 641/96), jeżeli skarżący po doręczeniu mu zaskarżonej decyzji wydanej przez organ w pierwszej instancji, wniósł skargę bezpośrednio do sądu, tj. bez wyczerpania przewidzianego trybu i toku instancji, to tym samym nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu.
Zauważyć jednak należy, że organy obowiązane są pouczyć stronę o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a brak takiego pouczenia nie może szkodzić stronie i jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu do jego złożenia.
W tej sytuacji skarżący może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do właściwego organu, jakim jest Dyrektor Narodowego Funduszu Zdrowia w P. na przedmiotową czynność, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie ustawowego terminu do wniesienia opisanego wcześniej środka zaskarżenia. Dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia dopuszczalne będzie wniesienie skargi na działania organów administracji, które stanowić będą przedmiot kontroli sądu administracyjnego.
W myśl art. 58 § 1 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę m.in., jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł jak w sentencji postanowienia przyjmując, iż skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu nie wyczerpania toku instancji.
/-/ Małgorzata Bejgerowska