Uzasadnienie
Skarżący W.J. w dniu 18 kwietnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 13 marca 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 13 czerwca 2008 r. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2005 roku.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W przedmiotowym postępowaniu kwestionowana decyzja Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 13 marca 2009 r., zawierająca pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 marca 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 507 akt adm.). Adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia stwierdza, że przesyłkę podjął teść pełnomocnika. W związku z tym zarządzeniem z dnia 09.06.2009 r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącego o wyjaśnienie czy osoba, która pokwitowała odbiór była uprawniona do odbioru decyzji. Pismem z dnia A. Z. – pełnomocnik skarżącego potwierdziła, że osoba odbierająca decyzję z dnia 13 marca 2009 r. była uprawniona do odbioru korespondencji.
Termin do wniesienia skargi upływał 17 kwietnia 2009 r. Skarga zaś została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 18 kwietnia 2009 r., a więc po terminie.
Mając powyższe na uwadze, należało skargę odrzucić jako spóźnioną na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
/-/ W. Długaszewska