Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 19 lipca 2017 roku o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 18%.
We wnioskach skargi sporządzonej przez adwokata zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast w uzasadnieniu żądania (uzasadnienie skargi oraz pismo uzupełnienie wniosku o wstrzymanie) wskazano, że skarżący w zakresie objętym cofniętym zezwoleniem, powstrzymuje się od prowadzenia działalności gospodarczej i ponosi realne straty. Decyzja może spowodować trudne do odwrócenia konsekwencje w postaci pozbawienia płynności finansowej, a w dłuższym okresie doprowadzi do pozbawienia skarżącego dochodów niezbędnych do utrzymania rodziny.
Dalsze powstrzymywanie się od działalności objętej zezwoleniem spowoduje trwałą utratę klientów, utratę trudno wywalczonej pozycji na rynku oraz utratę kontaktów wypracowanych z dostawcami. Skarżący zatrudnia trzech pracowników, zawarł umowy dotyczące marketingu i reklamy, zawarł umowy z dostawcami, kurierami, biurem rachunkowym. Skarżący jest obowiązany do zapłaty należności pomimo braku możliwości korzystania z przedmiotu umowy, co najmniej przez okres wypowiedzenia umowy.
Podsumowując skarżący wskazał, że aktualne przepisy nakładają na organ obowiązek rozstrzygania wątpliwości, co do treści normy na korzyść przedsiębiorcy, a wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w odpowiedzi na skargę, nie odnosi się do żądania obejmującego wstrzymanie wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, co oznacza, że strona ma przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w odniesieniu do wnioskodawcy.
Strona skarżąca nie wywiązała się należycie z obowiązku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Do stwierdzenia przez Sąd, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie są wystarczające ogólnikowe i hipotetyczne twierdzenie strony postępowania.
Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności faktycznych pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w odniesieniu do wnioskodawcy i jego sytuacji.
Do akt niniejszej sprawy nie zostały złożone dokumenty obrazujące sytuację finansową i majątkową skarżącego. Skoro Sąd nie dysponuje informacjami na temat aktualnej kondycji finansowej skarżącego to nie może rzetelnie ocenić, czy powstrzymywanie się od działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem prowadzi do zachwiania płynności finansowej skarżącego, co może prowadzić do utraty źródła dochodu niezbędnego do utrzymania rodziny.
Rozwiązanie umowy za wypowiedzeniem nie jest okolicznością, która należy traktować w kategoriach niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wypowiedzenie umowy jest typowym i zwyczajnym sposobem zakończenia współpracy podjętej i przewidzianej na czas nieokreślony.
Wyjaśnić również należy, że rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie bada trafności zarzutów odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.