Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 lutego 2014 roku M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu korzystania przez rolników z usług doradczych.
Zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. wezwano M.S. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego przez podpisanie skargi.
Wezwanie to doręczono do dorosłemu domownikowi M. S. w dniu 4 kwietnia 2014r. Pomimo upływu terminu zakreślonego w zarządzeniu z dnia 11 kwietnia 2014 r., brak formalny skargi nie został usunięty – skarga nie została podpisana.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, iż skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a.
W orzecznictwie i w doktrynie nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. Podpis wnoszącego pismo musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. Wyjątek od tej zasady określa art. 46 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym inaczej stanowiącym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.
Skarga na decyzję ostateczną organu administracji publicznej jest kwalifikowanym pismem procesowym, dlatego skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie jest, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jej odrzucenie. Brak podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 in initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia (vide: postanowienie NSA z 5 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 708/06; postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2207/10; postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt I GSK 2703/05; postanowienie NSA z dnia 4 lipca 2013r., sygn. akt II FSK 2153/12; postanowienie WSA w Łodzi z 27.05.2014 roku, sygn. akt III SA/Łd 177/14).
W niniejszej sprawie, ani w zakreślonym w zarządzeniu z dnia 2 kwietnia 2014r. terminie, ani później skarżący nie podpisał skargi. W tym miejscu wskazać trzeba, że w stosunku do skarżącego termin do podpisania skargi z uwagi na doręczenie wezwania do podpisania skargi w dniu 4 kwietnia 2014 r. rozpoczął swój bieg w dniu 5 kwietnia 2014r. i upłynął w dniu 11 kwietnia 2014 r. (piątek). Z akt niniejszej sprawy nie wynika również, aby skarżący nie mógł się podpisać osobiście.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.